Net als yab was ik klaarwakker na het ochtendnieuws gisteren. Ergens had ik het misschien wel voelen aankomen, maar het geloof in een typisch Belgische oplossing was toch nog steeds sterker, en dat is er nog steeds.
Maar ik zou het graag toch even opnemen voor Yves Leterme. De man heeft het voorbije jaar ongelooflijk hard gewerkt aan een oplossing. Zo hard dat hij er zelfs zijn gezondheid voor in gevaar heeft gebracht. Hij is ook altijd blijven zoeken naar een oplossing, ook al had hij van alle hoeken tegenkanting te verwerken.Terwijl de Franstaligen hem bijna diaboliseerden, deed ook de Vlaamse pers hun best om niet al te positief te zijn over de gang van zaken (objectieve verslaggeving, you know…). Ondanks alles bleef hij toch maar geduldig verder werken en proberen om een barst in het Franstalige pantser te krijgen. Maar het mocht spijtig genoeg niet zijn.
Yves, ik heb veel bewondering voor u en uw werk en ik hoop dat je de crisis te boven komt!
Nu nog een oplossing vinden …
klopt.
ik heb het niet voor yves als premier, maar hem met alle zonden overladen is toch ook niet correct.
hij heeft wél meegewerkt aan een polarisering en heeft pas te laat ingezien dat dat een slechte tactiek was.
heeft zich willen herpakken, heeft dat (inhoudelijk) ook goed gedaan, maar werd op de toenaderingsmomenten teruggefloten door eigen kartel.
mist in mijn ogen vuur en bezieling om een federaal premier te zijn.
is te weinig “overtuiger”. hij heeft een boodschap, maar ze overbrengen is nog iets anders.
spijtig!
We kunnen maar hopen dat we ons landje kunnen behouden zeker.
Ik vrees enkel dat de separtistische partijen nu met de grote trom gaan slaan een schreeuwen van: “Ziet ge wel, met die walen valt neit te praten, weg ermee!”.
Het erge is dat ze veel bijslag gaan krijgen van de kiezers uit.
Wat een miserie is het toch.