De kogel is door de kerk. Na een weekje sites bekijken met reviews, prijzen vergelijken en uitleg vragen aan mensen is de keuze gemaakt.
Deze zal binnen afzienbare tijd van mij zijn, de Nikon D60! Met bijhorende lens uiteraard.
Reacties (2)
Nostalgia voor ‘algemeen’
La tristeza es roja
El invierno verde
Blanco de luto
Noches amarillas
Negro de la alegría
Tierra rosada
El amor es café
Colores…
algún día
descubriré sus secretos.
Een gedichtje uit mijn cursus Spaans, van Néstor Martínez.
Three Rings for the Elven-Kings under the sky,
Seven for the Dwarf-Lords in their halls of stone,
Nine for Mortal Men doomed to die,
One for the Dark Lord on his dark throne
In the Land of Mordor where the Shadows lie.
One Ring to rule them all, On Ring to find them,
One Ring to bring them all and in the darkness bind them
In the Land of Mordor where the Shadows lie.
Ik heb het eindelijk gedaan, Lord of the Rings in het Engels gekocht. Ik wou ze al lang eens lezen in het Engels omdat het volgens mij toch een andere sfeer schept dan een vertaalde versie. Twee van de drie boeken zijn al in mijn bezit, het derde deel en The Hobbit komen volgende week binnen. Misschien wordt mijn leesmicrobe van vroeger nu wel terug aangewakkerd.
Een toertje op de Brusselse ring, niet iets dat je elke dag doet. Tussenin nog een heel interessant brouwerijbezoek aan brouwerij Boon te Lembeek.
Lang geleden dat ik met zo’n goed nieuws ben opgestaan. Nog half slaperig hoorde ik (ongeveer) het volgende zinnetje uit mijn boxen komen
Barack Obama heeft de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten gewonnen.
Als ik niet te weinig geslapen had was ik prompt uit mijn bed gesprongen voor een vreugdedansje. Na 8 jaar wanbeleid is het tijd voor verandering. Yes, we can werd Yes, we did, presidentskandidaat werd president-elect en de felicitaties van over de hele wereld stroomden toe.
Obama zit nu wel met een zeer groot probleem. Hij moet de torenhoge verwachtingen die hij tijdens de voorbije campagne gecreëerd heeft gaan inlossen. Liefst zo snel mogelijk ook, want mensen zijn niet van de meest geduldige soort. Verandering brengen is een proces van lange adem, maar als het te lang duurt zou zijn eigen succes wel eens zijn ondergang kunnen betekenen.
Uiteraard heeft Obama ook een uitgebreid arsenaal troeven. Hij is jong en dus minder bevooroordeeld dan de babyboomgeneratie aangezien hij alle conflicten uit de vorige eeuw veel minder bewust heeft meegemaakt. Hij kan zijn boodschap duidelijk overbrengen, iets wat hem in diplomatieke betrekkingen zeker kan helpen. Maar het allerbelangrijkste is dat hij de opvolger is van misschien wel de slechtste president die ze in de Verenigde Staten ooit gehad hebben. Na 8 jaar Bush kan het alleen maar beter gaan. Al mag hij niet in de val trappen om daar al te lang op te teren. Mensen zien nog altijd liever concrete resultaten dan loze beloftes.
Maar hij heeft het uiteraard verdiend na een campagne van bijna twee jaar en ik geloof er rotsvast in dat hij kan waarmaken wat hij belooft heeft. Maar de criticus in mij zegt: eerst zien en dan geloven.
Congratulations President Obama! Hopefully there will be no need for songs as this during your term.
Meer vragen, minder oplossingen. Gaat er ooit nog een antwoord komen? Ik begin er sterk aan te twijfelen eigenlijk. Maar ondanks de groeiende onzekerheid blijf ik toch kijken, gewoon omwille van de spanning die er in de lucht hangt. En omwille van Kate natuurlijk …
De voorbije week was echt doodgaan. Lange dagen op het werk en druk ’s avond, laat gaan slapen en vroeg opstaan, leven aan 300 km/u en weinig tijd om even stil te staan.
Het weekend zal ook niet meteen het meest relaxe zijn. Zaterdag naar IKEA om nog wat benodigdheden voor ons huisje te gaan halen en zondag al die benodigdheden in elkaar zetten en op zijn plaats zetten.
Waarschijnlijk zal het nog wel een tijdje duren vooraleer het terug rustiger wordt. Veel te doen hebben is goed, maar té veel is nooit goed.
Ik heb ze al op verschillende andere blogs zien passeren, dus heb ik het lijstje toch maar eens van dichterbij bekeken. Ik kwam tot de vaststelling dat ik slechts 2(!) van de honderd boeken gelezen heb.
- Gabriel Garcia Marquez, Honderd jaar eenzaamheid (1967)
- Umberto Eco, De naam van de roos
Ik denk dat ik gewoon gestopt ben met lezen op het moment dat je overstapt op serieuzere boeken. Want van de honderd zijn er een aantal die ik zeker (ooit) nog wil lezen.
- James Ellroy, De zwarte Dahlia (1987)
- Ian McEwan, Atonement (2001)
- Jung Chang, Wilde zwanen
- Boris Pasternak, Dokter Zjivago
- George Orwell, Nineteen Eighty-Four (1949)
- Milan Kundera, De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (1984)
- Hugo Claus, Het verdriet van België
- Douglas Adams The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy 1979-1992
