Nostalgia voor ‘belgisch’

Vandaag op de voorpagina van de Standaard: “Reynders wil interim-premier worden”.

Interim-regering, Verhofstadt informateur, staatshervorming, Yves Leterme en de RTBF …

Waar gaat het toch naar toe met dit land?

Ik had mij voorgenomen om hier geen politiek te bespreken, maar wat er tegenwoordig gebeurt kan je nog amper politiek noemen. Zes partijen die elkaar constant in de haren vliegen over alles en nog wat. Toegegeven, we kunnen hier in België niet echt van een eenvoudige politieke situatie spreken, maar om daar deze klucht van te maken?

Eerst was het Milquet, dan lag De Wever dwars, daarna Reynders en Maingain, dan kwamen er weer enkele straffe uitspraken van De Gucht en Vandeurzen en vandaag was het weer de beurt aan Maingain. Toch blijven ze allemaal zeggen dat ze met oranje-blauw door willen gaan. Doorgaan tot wanneer? Tot ze over alles honderdduizend keer gevochten hebben? Gelukkig leven we nog in West-Europa, in sommige landen was er al lang een burgeroorlog uitgebroken.

Maar het (voorlopige?) trieste hoogtepunt stond vandaag op de agenda, de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Na het ultimatum van vorige week haalde Leterme gisteren en vandaag nog alles uit de kast om toch nog een akkoord te bereiken. Maar het mocht niet baten en dus heeft de kamercommissie gestemd en de splitsing van BHV goedgekeurd. Maar daarmee is de kous nog lang niet af. Nu kunnen de Franstalige partijen de splitsing nog minstens een jaar tegenhouden met het indienen van een zogenaamd  belangenconflict.

Ik denk dat Yves Leterme ondertussen wel aan den lijve ondervonden heeft wat een Pyrrusoverwinning betekent. Nu alleen nog wachten op de film, het boek of zelfs de soap…