Nostalgia voor ‘bloggen’

Howla, al twee posts na de blogbecue en zelfs nog geen vermelding! Waar gaat dat naartoe? Geen verslag? Toch wel beste lezer, maar eerst moesten mij enkele andere dingen van het hart.

Eerst en vooral ere wie ere toekomt, merci Ntone voor de organisatie! (Dood)ziek en toch alles in orde gekregen, proficiat!

Door het afscheidsfeestje van Lucie voelde ik mij zelf ook geen honderd procent, maar dat was uiteraard volledig mijn eigen fout (of keuze, of toch dat verdomde bier?). Ook Pelle en Boskabout liepen er maar suf bij na een korte nachtrust. Maar het ging dus over de blogbecue en zelfs een korte nacht hield ons er niet weg, als dat geen motivatie is!

Aangezien de inschrijvingen ongeveer verdrievoudigd waren beloofde dit een totaal ander soort blogbecue te worden dan de vorige waar we met z’n allen rond de bbq pasten. Ik heb dan ook veel nieuwe mensen gezien, maar er veel te weinig leren kennen. Het ligt namelijk niet zo in mijn aard om bij een hoop vreemden te gaan staan en een conversatie te beginnen. Daarom heb ik een groot stuk van de avond met Greet (los haar is veel mooier), Myle, Zofie en Moeilijk Mens (graptje he ;-) ) doorgebracht.

Vlees en dessert was er in overvloed, wat resulteerde in veel te veel te eten, vooral van het dessert dan. Zelfgemaakte speculoos van Pelle, chocomousse met whisky van Manuel en uiteraard gemetste taart (met melkchoclade deze keer maar zeker niet minder lekker!) van Greet, het heeft gesmaakt.

Na het dessert was er tijd voor standup comedy die niet bij iedereen even goed in de smaak viel, maar Seppe Toremans was best wel goed. Dankzij hem en BBBart hebben we weer een nieuw onderwerp om over te bloggen. Iets met 4 personen en 1 touw. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Daarna ging er (spijtig genoeg) veel volk weg, maar met de overblijvers hebben we het nog gezellig gemaakt rond het vuur. Met een paar groene en rode vuilniszakken en hadden we een echte stakerspost gehad. En zoals altijd met een kleine groep draaien de gesprekken op het einde van de avond altijd rond seks. Deze keer was seks in de auto het favoriete onderwerp.

Nadat we nog even geholpen hadden om alles binnen te zetten, was het tijd om huiswaarts te keren. Nog eens merci Ntone voor de organisatie en tot de volgende keer!

Tags: | | |

Gisteren was het eindelijk zover, de langverwachte blogbeque!

Iets voor 4u belde ik aan bij Yab en Dries, die hadden aangeboden om te rijden vanuit Leuven. Zo moest ik voor 1 keer eens geen bob zijn en moest ik niet op het aantal mojito’s letten. Even later kwam ook de vierde passagier aan en zo vertrokken we richting Asse. Dankzij de uitermate vriendelijke GPS (die alstublieft zei als je moest afslaan!) vonden we ‘t Smiske zonder problemen. Het was een uiterst gezellige zaal, die omgetvoerd was van smidse (zoals de naam al enigzins deed vermoeden) tot een folk- en kunstencentrum.

Gastheer Ntone verwelkomde ons met open armen, terwijl ik toch enkele onbekende gezichten zag zitten. Maar dat werd snel opgelost bij de introductie. Bloggers zijn immers sociale mensen, die er niet voor terugdeinzen om nieuwe mensen te leren kennen. Met Maarten, Boskabout en Life is A Dance erbij was het gezelschap compleet.

Yab leerde ons mojito’s maken en Lucie nam het hele spektakel op met haar camera. Ondertussen was de bbq warm en stonden de (heerlijke) aperitiefhapjes al klaar. Daarna even een kijkje bij het gemeentehuis van Samson en Gert, waar we Manuel en Kleintje tegen het lijf liepen.

Toen we terug waren, was het tijd voor een nieuwe lading Mojito’s en begon de barbecue al op temperatuur te geraken. Even later zaten we dan ook met z’n allen gezellig binnen aan tafel waar ondertussen ook het haardvuur aan het knetteren was.

De avond kabbelde ondertussen rustig verder en de gesprekken waren bij momenten hilarisch. Rond een uur of tien was het eindelijk tijd voor het mysterieuze dessert dat Greet had klaargemaakt (en deze keer niet in de waterkoker, maar in de diepvries :-) ). Maar het was wel superlekker!

Ondanks de gezelligheid begon de vermoeidheid toch wel vrij snel toe te slaan bij mij (iets wat meestal wel gebeurd rond een haardvuur). Gelukkig was dat ook bij mijn reisgenoten het geval zodat we niet te laat terug richting Leuven trokken.

Een geslaagde avond met interessant gezelschap. Volgende keer ben ik zeker weer van de partij!

Ik zou mij natuurlijk achter het excuus van druk, druk, druk kunnen verschuilen, maar dat is helemaal de reden niet. Eigenlijk zijn er meerdere redenen.

Eerst en vooral heb ik mijn eigen site eens bekeken met een semi-neutrale blik en ik was er eigenlijk helemaal niet tevreden over. De layout kan er nog mee door, maar de inhoud vind ik eigenlijk maar van bedenkelijke kwaliteit. Ik was deze blog begonnen met de bedoeling iets te schrijven over mijn leven als werkmens, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo interessant. Elke morgen opstaan, gaan werken en terug thuiskomen is nu eenmaal niet zo interessant om over te schrijven. Gaandeweg ben ik dan ook over dingen buiten het werk gaan schrijven. Maar ook daar viel niet zoveel over te vertellen want mijn sociaal leven is eigenlijk een stuk rustiger geworden sinds ik ben beginnen werken en ik ben ook niet iemand die elk klein detail van zijn leven zomaar spontaan met de wereld deelt. Daarom had ik besloten om het allemaal even te laten rusten en af te wachten.

Een tweede reden was mijn verhuis. Ik ben sinds twee weken verhuisd naar mijn nieuwe stekje aan de andere kant van Leuven, maar daar is spijtig genoeg nog geen internet aanwezig. Zo is het natturlijk ook al een pak moeilijker om een website te onderhouden. Internet is momenteel voor overdag op het werk, maar dan wordt het ook gebruikt voor het werk en niet (of toch bijna niet) voor persoonlijke dingen (buiten mijn mail en de krant).

Maar uiteindelijk zijn er toch een aantal dingen gebeurd die het vermelden waard zijn:

  • Een reisverslag van Frankrijk dat nog steeds niet geschreven is.
  • Een 8(!)-gangenmenu op kosten van het werk
  • Mijn verhuis naar de andere kant van Leuven
  • Mijn plan om Spaans te leren (volgende week inschrijving in het CLT)

Ik ben er nog niet helemaal uit hoe het verder zal gaan met deze blog, maar als het zo ver is zullen jullie hier zeker wel iets horen.

Dinsdagavond was het gezelligheid troef ten huize yab en Dries. Boskabout, Ntone, Bruno en mezelf hadden zich opgeofferd om Dries en Yab te helpen bij het opdrinken van de overschot Carlsberg van de blogmeet.

Ntone had naar goede traditie weeral een verassing bij in de vorm van aardbeien deze keer. Ze vielen zeker in de smaak. Hij heeft ook al een tipje van de sluier opgelicht voor de verassing van volgende keer, maar dat moeten jullie zelf maar ontdekken.

We hebben onder andere gehad over vreemde torens in Leuven, het gat van Yab, de prachtige titel van Ntone, IT, de tuin van het gebouw ernaast, de luchthaven van Zaventem…

Halverwege de avond hebben we (lees: Ntone) Lucie nog kunnen overtuigen om toch af te komen, al koste het toch nog enige moeite om haar te overtuigen. Al kwam ze wel enigzins beteuterd aan met het sleuteltje van haar fietsslot in twee stukken. Niets dat een snelle collecte bij de aanwezigen niet kon oplossen.

Bedankt iedereen voor de gezellige avond!

Net zoals de vorige keer stapte ik met een klein hartje binnen in de Moete. Zoveel mensen had ik vorige keer nu ook weer niet leren kennen, zodat ik niet goed wist wat ik er van moest verwachten. Maar onder het motto, als je niet buiten komt leer je nooit nieuwe mensen kennen, had ik mij ingeschreven en daar stond ik gisteren dan. Ik werd meteen verwelkomd door onze bevallige gastvrouw die ondanks haar ziekte nog altijd even enthousiast was, zodat ik mij meteen op mijn gemak voelde. Ook Lucie, Dries en Boskabout stonden er bij en ik viel meteen binnen in het gesprek met de mededeling dat ik blijkbaar samen met Dries zijn broer werk. Een kleine wereld soms.

Ondertussen passeerden de hapjes om de eerste honger te stillen en begon iedereen een beetje van plaats te veranderen. Zo kwam ik bij Sponzen Ridder en Daphne en Valéas terecht die het over honden hadden. Zo heb ik onder andere geleerd hoe je kan testen of een hond stress heeft, hoe slim die beesten eigenlijk wel zijn en dat Valéas een high five kan geven, al lukte dat precies toch niet zo goed gisteren.

Daarna was het tijd om aan tafel te gaan en ik moet zeggen dat de mensen van de Alma catering meer dan hun best hadden gedaan voor ons. Zowel de hapjes, de bbq als het dessert waren zeker de moeite. Tijdens het eten was ik terecht gekomen aan “de meisjestafel” met Lime, Vuur, Lucie, Kathleen en Life is a dance. Maar ook Antoon (die deze keer niets speciaals bij had) en Herman waren er om het evenwicht te herstellen. En nadat er een tafel was bijgeschoven zaten ook Manuel, Sponzen Ridder, Daphne en elischka bij ons.

We zaten net 2 minuten aan tafel of de eerste druppels kwamen uit de lucht. Gelukkig waren Manuel en Lucie bij ons die meteen de parasol openklapten zodat iedereen droog zat om van zijn eten te genieten. Als gespreksonderwerpen passeerden er paarse onderbroeken, natuurfilms, facebook, sociale contacten tussen de mensen tegenwoordig en Girl Geeks.

Toen het harder begon te regenen ging iedereen binnen staan voor het dessert en zo ging de avond rustig verder. Wel kwam er ineens een batterij fototoestellen te voorschijn die iedereen die het wou (en niet wou) op de gevoelige plaat vastlegde. Ook kwam er af en toe iemand langs met de vraag “Carlsberg, of seks met Lucie”. Ik hoop dat ze er vanaf geraakt zijn van hun vijf bakken. Maar de avond liep stilaan op zijn einde en toen bleek dat Kathleen niet meer zo gemakkelijk terug in het centrum geraakte, bood ik haar een lift aan  aangezien ik dezelfde richting uit moest en ik was ondertussen ook wel doodop.

Kortom, het was een geslaagde avond!

Het is hier de afgelopen twee weken nogal stil geweest, doodstil zelfs en daar waren verschillende redenen voor.

Ten eerste is het momenteel zo druk op het werk dat ik vaak heel lange dagen doe en dan heb ik ’s avonds niet echt meer veel zin om nog aan mijn computer te zitten om een blogpost te schrijven. Ik weet wel dat je blogposts kan programmeren om op een gekozen tijdstip te verschijnen, maar dan moet je eerst de tijd hebben om ze te schrijven.

En dat is meteen de tweede reden waarom het hier zo stil was. Als ik dan eens op tijd thuis was, was dat meestal juist omdat er iets gepland was ’s avonds. Dit jaar is voor mij een soort van overgangsjaar geworden tussen het studentenleven en het leven als werkmens. Dus als er iets te doen was van Wina, was ik nog vaak van de partij. Zo ook de laatste weken dus waarin de laatste activiteiten van het jaar op het programma stonden. De laatste cantus, laatste bar, … Maar nu is het voorbij. Jullie zullen mij nog wel zien ginder, maar het zal nog maar sporadisch zijn en zeker niet zo vaak als dit jaar.

De derde en laatste reden is dat er eigenlijk gewoon niet zoveel interessants te vertellen was. Er zijn wel een aantal dingen gebeurd zoals Leuven in Scène (waar al veel over verteld is en ik kan alle positieve reacties alleen maar bevestigen), het breken van mijn record op de meirondjes van Wina, het eindelijk stabiel krijgen van mijn computer, de zomer die in het land is gekomen (waardoor ik liever buiten was dan binnen achter mijn computer), … Maar ik vond het allemaal niet zo wereldschokkend om het met jullie te delen.

Ondertussen ben ik wel terug aan iets begonnen wat ik lang geleden al ging maken, maar dat een beetje is blijven liggen door omstandigheden. Binnenkort hopelijk meer hierover.

Maar er is terug leven hier en hopelijk kan ik terug wat meer posts schrijven om jullie op de hoogte te houden van wat er in mijn leven zoal gebeurt momenteel.

Omdat er hier de afgelopen tijd weinig actie geweest is, wil dat niet zeggen dat ik niet geprobeerd heb om een beetje op de hoogte te blijven van wat er in het Vlaamse blogland gepost is. Een selectie!

Uiteraard zijn er nog veel meer interessante dingen de revue gepasseerd samen met een aantal stokjes, maar om ze allemaal op te sommen heb ik meer dan een volledige blog nodig vrees ik.

Dit is een berichtje voor de trouwe lezers van deze blog. Ja, gij daar ook geniepigaard!

Jullie zitten waarschijnlijk wel een beetje te wachten op interessantere posts dan de deze en jullie verdienen het alvast. Maar graag vraag ik jullie om nog enkele dagen geduld te hebben tot ondergetekende eindelijk de tijd heeft om te vertellen over alle interessante dingen die hij de afgelopen weken beleefd heeft. Er liggen immers nog enkele verhalen (ondertussen al een beetje bestofd) te wachten om verteld te worden. Maar alvast bedankt voor jullie trouwe bezoek, want hoewel er hier niet meer zoveel te beleven valt de laatste tijd vertellen mijn statistieken mij dat er toch nog een vrij constant aantal bezoekers passeren langs mijn bescheiden webstekje.

Nog even geduld dus lieve mensen, weldra volgt er meer.

Tags: | |

Je feedreader een week verwaarlozen zorgt blijkbaar voor een exponentieel groeiende berg aan posts die je nog moet lezen. Misschien heb ik er donderdag en vrijdag meer tijd voor als ik verlof heb. Tot dan zal de berg alleen nog maar aangroeien vrees ik. Maar ongetwijfeld zal ik weer een aantal zeer interessante dingen te weten gekomen zijn na het beklimmen van deze berg.

Voor de rest heb ik meer dan genoeg beleefd om er enkele posts aan te besteden, enkel de tijd om ze te schrijven ontbreekt momenteel. Hopelijk geeft mijn verlof mij een beetje ademruimte in deze drukke tijden. Al zal dat met de komende kiesweken in Leuven waarschijnlijk niet echt het geval zijn.

Pff… Ne mens komt thuis van zijn werk, schrijft iets op zijn blog, maakt eten klaar en stort zich (bij gebrek aan nuttigere dingen) dan maar op zijn feedreader om de posts van die dag in te halen. Wijvenweek, allemaal goed en wel, maar al die posts over shoppen op zo’n korte tijd verwerken, neen dank u. Morgen lees ik ze wel gespreid over een hele dag ipv ze op te sparen tot ’s avonds. Maar natuurlijk ga ik daar morgen overdag weer geen tijd voor hebben, zodat ik mijn dagelijkse portie oestrogeen weer ’s avonds in geconcentreerde vorm zal krijgen. Gelukkig heb ik ze lang niet allemaal in mijn feedreader staan. Als ik tegen het einde van de week borsten heb, zal het in ieder geval niet van te veel eten zijn!

~~ niets tegen wijvenweek natuurlijk, lees het met het nodige gevoel voor humor :) ~~

Tags: