Mijn buit vanop de boekenbeurs.
- Portret 1989 – 2009 van Stephan Vanfleteren
- Beter fotograferen van Joke Beers-Blom
- Nikon D60 Digitale Fotografie van Klaus Kindermann
Met handtekening van de grootmeester 
Geen reacties →
Nostalgia voor ‘fotografie’
Het is hier de afgelopen tijd nogal stil geweest en daarom ga ik mijn schrijftalent (voor zover dat in mijn persoon aanwezig is) nog eens op deze wereld loslaten. Aangezien ik het niet interessant vind om bij anderen te lezen waarom het soms zo stil is ga ik dat hier dan ook niet uit de doeken doen. De pot verwijt de ketel weet je wel.
Om de conversatie te starten eerst een intermezzo over het weer. Het lijkt pas gisteren dat ik nog zat te bevriezen ’s morgens in mijn wagen, maar wat een prachtig weer de afgelopen dagen! Zon, zee en strand zeggen ze dan. Maar niet zomaar de Belgische kust, daar heb ik het immers al lang gezien. Niets minder dan de Spaanse Costa Vasca! Een rit van een dikke 14u (2u rondjes rijden in Parijs ingerekend) moet je er wel voor over hebben, maar zo de moeite waard. Giet daar nog een groepje zotte Erasmusstudenten bij en je krijgt een leuke mix van spontaniteit, dronkenschap en Babylonische spraakverwarringen (ik heb nog nooit zoveel talen op dezelfde avond gehoord/gesproken).
Zo, over het weer hebben we het ook weer gehad. Terug over naar de orde van de dag. Euhm … ah ja mijn schrijftalent. Nog niet genoten van dit stukje tot nu? Dan raad ik je aan van hier te stoppen met lezen, want het belooft nog veel erger te worden.
Niet iedere mooie dag dient om buiten door te brengen denk ik soms (en dan verklaren de mensen mij wel eens zot), dus zo nu en dan blijf ik gewoon lekker een dagje binnen. Om turnsters te fotograferen bijvoorbeeld. Voorbijtumbelende meisjes/jongedames, wie wil dat nu niet zien? Dankzij 1 van die tumbelende meisjes kreeg ik trouwens een bevoorrechte positie met mijn fototoestel op de allereerste rij. Nu ben ik nogal zot van voorbijtumbelende meisjes, dus ging dat daar van klikklikklikerdeklik (iedereen die denkt “viezerik”, mag zich nu kenbaar maken). Ook buiten de Olympische Spelen ziet dat er dus indrukwekkend uit.
Maar aan alle mooie liedjes komt een einde en dus moest ik weer eens buiten komen (verdoeme toch). Nog steeds met mooi weer trouwens (kwestie van geen pauze te laten vallen in de conversatie). Ditmaal richting Antwerpen om kennis te maken met het groepje mensen dat zich toevallig ook heeft ingeschreven voor mijn Jokerreis. Een toffe groep bleek achteraf en nu kijk ik nog harder (als dat al mogelijk is) uit naar het vertrek binnen drie weken.
Ondertussen heb ik jullie toch maar allemaal bij de neus genomen en gezegd wat ik tijdens de Grote Stilte allemaal gedaan heb! Tussendoor zijn er ook nog een weekend fotografie, een blogmeet, een week ziekte, een fantastich optreden van Yevgueni en een examen Spaans gepasseerd. En over mijn volgend project ga ik lekker nog niets vertellen!
Met enige trots zou ik toch wel mijn eerste foto willen aankondingen die het tot op drieduizend.be heeft gehaald!
Persoonlijk vond ik het niet zo’n bijzondere foto, gewoon een mooi plaatje. Het was ook ongeveer de enige vlag die er aan de start van de Brabantse Pijl te zien was. Door het nemen van deze foto was ik wel mijn ideale plaats kwijt om foto’s te nemen van de start, maar je moet nu eenmaal iets over hebben voor je passie.
De volledige set kan je terugvinden op mijn Flickr-pagina.
Mijn gloednieuwe Canon Digital IXUS 950 IS.
Zaterdag besteld, maandag aangekomen. Dat noem ik nu eens service.
En meteen een eerste foto
Ik ben nu toch al enkele maanden op zoek naar een digitaal fototoestel (ja, ik ben ongeveer de laatste zonder 
) en ik heb eindelijk de stap durven zetten om er 1 te bestellen. Bestellen, want hij was spijtig genoeg niet in voorraad, anders stond hij hier nu al op mijn bureau te blinken.
In die maanden heb ik talloze sites afgeschuimd op zoek naar technische specificaties en reviews van verschillende modellen. Maar het nadeel daarvan is dat je vaak vooral de negatieve ervaringen te horen krijgt. Nog een nadeel is dat er veel te veel modellen zijn om tussen te kiezen. Als vrij onwetende consument vind je gewoon te moeilijk wat je zoekt.
Natuurlijk moet je eerst weten wat je wil voordat je kan gaan zoeken. Ik had mij de volgende criteria opgelegd: kwaliteitsvolle foto’s, zoom-functie, compact, betaalbaar en voor de rest niet al te geavanceerd. Maar blijkbaar beperken deze criteria niet echt het huidige aanbod. Daarom heb ik mijn oor ook eens te luister gelegd bij enkele mensen waarvan ik weet dat ze er wel iets vanaf weten en ze waren vrij eensgezind in het model dat ze mij aanbevolen.
Ondertussen zijn jullie natuurlijk benieuwd geworden naar welk model ik nu uiteindelijk besteld heb. Het is de Canon Digital IXUS 950 IS geworden.
Enkele mensen vanop de blogdrink gaan mij misschien heel impulsief vinden, maar jullie hebben mij gewoon het laatste duwtje gegeven. Want impulsief is wel het laatste wat je over mij kan zeggen.
De World Press Photo van 2007 is verkozen. De winnaar is een foto van de Britse fotograaf Tim Hetherington een uitgeputte Amerikaanse soldaat in Afghanistan. “De foto toont de uitputting van een soldaat en de uitputting van een natie”, volgens de jury. “We voelen ons allemaal verbonden met zijn lot. Het is het beeld van een man aan het eind van zijn Latijn”
Persoonlijk vind ik het niet de beste foto als je kijkt naar de andere winnaars. Al zit er wel een heel mooie symboliek verscholen in de foto. Zo wordt ook nog eens de aandacht gevestigd op het aanslepende conflict in Afghanistan waar ondertussen al meer dan 6 jaar gevochten wordt. De zoektocht naar de meest gezocht persoon ter wereld zal volgens mij nooit ten einde lopen en de VS zullen het op een bepaald moment toch moeten opgeven.
Oorlog is trouwens altijd al een populair onderwerp geweest in deze verkiezing. Vaak komen ook de meest aangrijpende beelden uit zo’n conflict en de gevolgen ervan voor de bevolking. Fotografen die hun leven wagen om toch maar goede foto’s te maken en zo aan de buitenwereld te laten zien hoe het er ginder aan toe gaat, je moet er respect voor hebben. Een beeld zegt immers meer dan duizend woorden, niet waar?
