Er zijn van die periodes dat je je helemaal niet lekker in je vel voelt. Van die periodes dat je liever ergens wegkruipt in een hoekje ver, ver, ver weg van iedereen. Dat je liefst zo weinig mogelijk contact hebt met andere mensen. Dat je altijd maar nee zegt als ze je vragen of je mee iets gaat doen. Dat je liefst zo weinig mogelijk doet. Dat je je verloren voelt. Dat je ongelukkig bent. Of toch op zijn minst in de knoop ligt met jezelf. Dat alles rondom jou je onverschillig laat.
Maar gelukkig zijn er ook periodes waarin je alleen maar dingen wilt doen. Er niet tegen kunt van eens een avond niets te doen te hebben. Je altijd maar onder de mensen wil komen. Je vriendschapsbanden wil aanhalen. Je alles tegelijk wil doen. Veel te veel hooi op je vork neemt. Zo snel leeft dat je jezelf voorbij leeft. Geen tijd hebt om bij de dingen stil te staan. Of om te beseffen waar je mee bezig bent. Je altijd te weinig tijd hebt en dat niet eens erg vindt.
En dan zijn er de periodes waarin je kan genieten van een avondje thuis voor de televisie zitten. Waarin alles loopt zoals je het graag hebt. Waarin alles goed lijkt. Waarin je kan genieten van de kleine dingen des levens, een glimlach, een gebaar, het gevoel van de zonnestralen op je gezicht, de wind die speelt met de bladeren van de bomen. Periodes waarin je gelukkig bent met wat je hebt. Waarin je gelukkig bent met de mensen rond je heen. Waarin je beseft dat alles altijd goed komt. Waarin je gewoonweg gelukkig bent.
I’m so happy Cause today I found my friends
They’re in my head
I’m so ugly But that’s ok
‘Cause so are you
We’ve broke our mirrors
Sunday morning Is everyday
For all I care
And I’m not scared
Light my candles
In a daze cause I’ve found god.
Yeah…
I’m so lonely
And that’s ok I shaved my head
And I’m not sad
And just maybe I’m to blame
For all I’ve heard
And I’m not sure
I’m so excited
I can’t wait to meet you there
And I don’t care
I’m so horny
But that’s ok My will is good.
Yeah…
I like it
I’m not gonna crack
I miss you
I’m not gonna crack
I love you
I’m not gonna crack
I kill you
I’m not gonna crack
I’m not gonna crack
I’m so happy
Cause today I found my friends
They’re in my head
I’m so ugly But that’s ok.
‘Cause so are you
We’ve broke our mirrors
Sunday morning is everyday
For all I care.
And I’m not scared
Light my candles
In a daze cause I’ve found god
Yeah…
I like it
I’m not gonna crack
I miss you
I’m not gonna crack
I love you
I’m not gonna crack
I kill you
I’m not gonna crack
I’m not gonna crack
I like it
I’m not gonna crack
I miss you
I’m not gonna crack
I love you
I’m not gonna crack
I kill you
I’m not gonna crack
I’m not gonna crack
Later is vooral relatief. Ik spreek nu nog altijd over later. Later wil ik een standvastige job, die mij aanspreekt en waarin ik mijzelf verder kan ontplooien. Want zoals ik nu bezig ben zie ik mij binnen tien jaar niet meer bezig eigenlijk. Later wil ik een huisje, tuintje en gezinnetje, later wil ik …
Toekomstplannen zijn goed, maar ze mogen je huidige leven niet volledig beheersen. Je leeft immers maar 1 keer en dus moet je daar zoveel mogelijk uithalen. Uiteraard mag dit niet tot een egoïstisch bestaan leiden, maar moet je ook rekening houden met de andere mensen. Je leeft immers nog altijd samen met 6,5 miljard andere mensen op deze aardkloot. Persoonlijk vind ik dat ik nog veel meer uit het leven zou kunnen halen, maar soms moet je natuurlijk ook keuzes maken. Anders neem je veel te veel hooi op je vork en leef je zo snel dat je jezelf voorbijsnelt. Maar af en toe stilstaan en filosoferen over je bestaan kan nooit kwaad. Je moet immers nog een heel aantal jaren met jezelf (kunnen) leven.
Daarom maak ik vooral toekomstplannen op korte termijn. Zo wil ik volgend jaar een eerste grote reis buiten Europa maken. Ik wil dit jaar Spaans leren. Ik wil volgend jaar een cursus fotografie volgen.
Later is leuk om over na te denken, maar je mag vooral niet vergeten dat je nu leeft en niet binnen twintig jaar.
Ik ben altijd fan geweest van het onderstaande filmpje. Pas dus maar op op 24 oktober, want je gaat sowieso een knuffel van mij krijgen!
Maar eigenlijk zouden zo’n initiatieven er niet mogen zijn. Iedereen zou veel spontaner moeten zijn en elkaar veel vaker knuffelen. Er wordt vaak over een verzuurde maatschappij gesproken, maar aangezien er zo’n initiatieven zijn wilt dat toch zeggen dat er iets van aan is, niet? Mensen zijn zo vaak met zichzelf bezig, dat ze vaak de anderen uit het oog verliezen. Zo lopen jarenlange vriendschappen, huwelijken … op de meest onbenullige dingen stuk.
Daarom deze oproep voor een beetje meer liefde, vriendschap en attentie voor de anderen in het dagelijks leven. Je bent immers niet alleen op deze aardkloot.
Je weet pas hoe graag je iemand ziet tot er iets ergs mee gebeurd. Opeens komen alle gevoelens, emoties, gedachten over haar los uit je onderbewustzijn en slaan je op een overweldigende manier tegen de grond. Onmogelijk om je daar tegen te verzetten. Je probeert zo goed en zo kwaad mogelijk de gevoelens te onderdrukken, maar steeds weer keren je gedachten terug naar haar. Je probeert zoveel mogelijk bezig te zijn met andere dingen zodat je er niet aan moet denken, maar steeds weer keren je gedachten terug naar haar. Je probeert je op te trekken aan de positieve dingen, maar ze lijken niet op te wegen tegen al de rest.
Het optreden van Hooverphonic leek een beetje te helpen, maar op de (prachtige) tonen van ‘Cry’ kwam alles terug naar boven. Alle emoties, gevoelens en gedachten die de voorbije 36u gepasseerd waren, schoten nog eens als een sneltrein voorbij. Een moeilijk moment, emotioneel uitgeput…
Normaalgezien is het nog donker als ik naar mijn werk vertrek en vrij stil in Leuven (op enkele studenten die hun bed aan het opzoeken zijn na). Nu was ik vanmorgen wat later omwille van de cantus gisteren en was het (mede door het winteruur) al licht. De stilte was al evenmin aanwezig aangezien er studenten op weg waren naar hun les van 8u30. Dit had als gevolg dat ik niet zo gemakkelijk met de wagen door de (smalle) straten in het centrum kon. En ook al was het dus maar 10 na 8, het voelde bijna aan alsof het al namiddag was met de gezellige drukte die er al aanwezig was. Maar dat gevoel was vrij snel weg toen ik 5 km verder stond aan te schuiven voor de werken op de E40 …
Het einde van het studentenleven is toch wel ook het einde van een tijdperk en van de schoonste tijd van uw leven (zoals ik toch overal rond mij hoor).
Het is ook de tijd van de laatste keren:
Laatste…
… week voor ik ga werken
… week waarin ik mij nog eens volledig kan laten gaan
… avond voor ik definitief verhuis
… onbezorgde dagen
… keer dat ik geld krijg van mijn ouders om van te leven
Bij het ordenen van mijn muziekcollectie kwam het ineens bij me op dat ik van veel groepen eigenlijk maar een paar liedjes heb. Diegene die uitgebracht zijn als single en dus grijsgedraaid zijn op de radio. En dat terwijl de beste liedjes van een groep vaak niet eens uitgebracht worden als single.
Zo blijkt maar weer hoe beïnvloedbaar mensen zijn door de media en hoe beperkend dit soms werkt. Bij mijn volgende bezoek aan de cd-winkel ga ik eens uitgebreid op zoek naar enkele nieuwe cd’s.
