Mijn buit vanop de boekenbeurs.
- Portret 1989 – 2009 van Stephan Vanfleteren
- Beter fotograferen van Joke Beers-Blom
- Nikon D60 Digitale Fotografie van Klaus Kindermann
Met handtekening van de grootmeester 
Geen reacties →
Nostalgia voor ‘interesses’
Het is hier de afgelopen tijd nogal stil geweest en daarom ga ik mijn schrijftalent (voor zover dat in mijn persoon aanwezig is) nog eens op deze wereld loslaten. Aangezien ik het niet interessant vind om bij anderen te lezen waarom het soms zo stil is ga ik dat hier dan ook niet uit de doeken doen. De pot verwijt de ketel weet je wel.
Om de conversatie te starten eerst een intermezzo over het weer. Het lijkt pas gisteren dat ik nog zat te bevriezen ’s morgens in mijn wagen, maar wat een prachtig weer de afgelopen dagen! Zon, zee en strand zeggen ze dan. Maar niet zomaar de Belgische kust, daar heb ik het immers al lang gezien. Niets minder dan de Spaanse Costa Vasca! Een rit van een dikke 14u (2u rondjes rijden in Parijs ingerekend) moet je er wel voor over hebben, maar zo de moeite waard. Giet daar nog een groepje zotte Erasmusstudenten bij en je krijgt een leuke mix van spontaniteit, dronkenschap en Babylonische spraakverwarringen (ik heb nog nooit zoveel talen op dezelfde avond gehoord/gesproken).
Zo, over het weer hebben we het ook weer gehad. Terug over naar de orde van de dag. Euhm … ah ja mijn schrijftalent. Nog niet genoten van dit stukje tot nu? Dan raad ik je aan van hier te stoppen met lezen, want het belooft nog veel erger te worden.
Niet iedere mooie dag dient om buiten door te brengen denk ik soms (en dan verklaren de mensen mij wel eens zot), dus zo nu en dan blijf ik gewoon lekker een dagje binnen. Om turnsters te fotograferen bijvoorbeeld. Voorbijtumbelende meisjes/jongedames, wie wil dat nu niet zien? Dankzij 1 van die tumbelende meisjes kreeg ik trouwens een bevoorrechte positie met mijn fototoestel op de allereerste rij. Nu ben ik nogal zot van voorbijtumbelende meisjes, dus ging dat daar van klikklikklikerdeklik (iedereen die denkt “viezerik”, mag zich nu kenbaar maken). Ook buiten de Olympische Spelen ziet dat er dus indrukwekkend uit.
Maar aan alle mooie liedjes komt een einde en dus moest ik weer eens buiten komen (verdoeme toch). Nog steeds met mooi weer trouwens (kwestie van geen pauze te laten vallen in de conversatie). Ditmaal richting Antwerpen om kennis te maken met het groepje mensen dat zich toevallig ook heeft ingeschreven voor mijn Jokerreis. Een toffe groep bleek achteraf en nu kijk ik nog harder (als dat al mogelijk is) uit naar het vertrek binnen drie weken.
Ondertussen heb ik jullie toch maar allemaal bij de neus genomen en gezegd wat ik tijdens de Grote Stilte allemaal gedaan heb! Tussendoor zijn er ook nog een weekend fotografie, een blogmeet, een week ziekte, een fantastich optreden van Yevgueni en een examen Spaans gepasseerd. En over mijn volgend project ga ik lekker nog niets vertellen!
Al 1 voornemen voor volgend jaar waargemaakt!
Nu nog mijn grote reis nog proberen te verwezenlijken.
Ingeschreven in het CLT! Binnenkort volgen mijn eerste stapjes in het Spaans. Daarna zou ik graag eens een grote reis maken in het Spaanssprekend deel van de wereld.
Ik ben nu toch al enkele maanden op zoek naar een digitaal fototoestel (ja, ik ben ongeveer de laatste zonder 
) en ik heb eindelijk de stap durven zetten om er 1 te bestellen. Bestellen, want hij was spijtig genoeg niet in voorraad, anders stond hij hier nu al op mijn bureau te blinken.
In die maanden heb ik talloze sites afgeschuimd op zoek naar technische specificaties en reviews van verschillende modellen. Maar het nadeel daarvan is dat je vaak vooral de negatieve ervaringen te horen krijgt. Nog een nadeel is dat er veel te veel modellen zijn om tussen te kiezen. Als vrij onwetende consument vind je gewoon te moeilijk wat je zoekt.
Natuurlijk moet je eerst weten wat je wil voordat je kan gaan zoeken. Ik had mij de volgende criteria opgelegd: kwaliteitsvolle foto’s, zoom-functie, compact, betaalbaar en voor de rest niet al te geavanceerd. Maar blijkbaar beperken deze criteria niet echt het huidige aanbod. Daarom heb ik mijn oor ook eens te luister gelegd bij enkele mensen waarvan ik weet dat ze er wel iets vanaf weten en ze waren vrij eensgezind in het model dat ze mij aanbevolen.
Ondertussen zijn jullie natuurlijk benieuwd geworden naar welk model ik nu uiteindelijk besteld heb. Het is de Canon Digital IXUS 950 IS geworden.
Enkele mensen vanop de blogdrink gaan mij misschien heel impulsief vinden, maar jullie hebben mij gewoon het laatste duwtje gegeven. Want impulsief is wel het laatste wat je over mij kan zeggen.
De World Press Photo van 2007 is verkozen. De winnaar is een foto van de Britse fotograaf Tim Hetherington een uitgeputte Amerikaanse soldaat in Afghanistan. “De foto toont de uitputting van een soldaat en de uitputting van een natie”, volgens de jury. “We voelen ons allemaal verbonden met zijn lot. Het is het beeld van een man aan het eind van zijn Latijn”
Persoonlijk vind ik het niet de beste foto als je kijkt naar de andere winnaars. Al zit er wel een heel mooie symboliek verscholen in de foto. Zo wordt ook nog eens de aandacht gevestigd op het aanslepende conflict in Afghanistan waar ondertussen al meer dan 6 jaar gevochten wordt. De zoektocht naar de meest gezocht persoon ter wereld zal volgens mij nooit ten einde lopen en de VS zullen het op een bepaald moment toch moeten opgeven.
Oorlog is trouwens altijd al een populair onderwerp geweest in deze verkiezing. Vaak komen ook de meest aangrijpende beelden uit zo’n conflict en de gevolgen ervan voor de bevolking. Fotografen die hun leven wagen om toch maar goede foto’s te maken en zo aan de buitenwereld te laten zien hoe het er ginder aan toe gaat, je moet er respect voor hebben. Een beeld zegt immers meer dan duizend woorden, niet waar?
10 films die je zeker gezien moet hebben.
- Pulp Fiction (1994): Je houdt van Tarantino of je haat hem, een middenweg bestaat er niet. Met zijn eigenzinnige filmstijl heeft hij het filmlandschap toch enigzins door elkaar geschud. Met een mix van actie, humor, geweld en absurditeit weet hij me steeds opnieuw te bekoren. Andere films van zijn hand zijn Reservoir Dogs, Kill Bill Vol. 1 & Vol. 2, Jackie Brown en Four Rooms.
- La Vita è Bella (1997): Aangrijpende film over het leven in een concentratiekamp. Vooral het niet te stuiten enthousiasme van het hoofdpersonage spreekt tot de verbeelding.
- The Matrix (1999): Mensen die gebruikt worden als batterijen door de robots die de wereld beheersen. Science Fiction van de bovenste plank, al heb je helemaal dat gevoel niet bij het bekijken van deze film. Met de introductie van de zogeheten bullet-time techniek heeft The Matrix ook nog eens een revolutie op het gebied van special effects op gang gebracht.
- Dances With Wolves (1990): Het verhaal van een Amerikaanse soldaat die kiest voor een eenzaam leven op een verafgelegen post tussen de Sioux-indianen. Een prachtige film over de relaties tussen blanken, indianen en de natuur.
- Trainspotting (1996): Een nietsverhullende film over het leven van enkele drugsverslaafde vrienden.
- The Usual Suspects (1995): Hoe een crimineel zowel de FBI als de kijker kan misleiden met een meesterlijk opgebouwd verhaal.
- The English Patient (1996): Een verpleegster kiest ervoor om een zwaarverbrande patient te verzorgen op het einde van WO II. Langzaam bouwen ze een vertrouwensrelatie op en vertelt hij zijn aangrijpend levensverhaal.
- The Silence Of The Lambs (1991): Hannibal Lecter wordt ingeschakeld in het onderzoek naar een andere seriemoordenaar. Met zijn manipulatieve karakter probeert hij het vertrouwen te winnen van FBI-agente Clarice Starling. Spanning van de eerste tot de laatste minuut.
- Psycho (1960): Niet de remake, wel het origineel van Alfred Hitchcock. De douchescene is ongetwijfeld 1 van de bekendste scenes die ooit gefilmd is.
- Memento (2000): Geheugenverlies leidt een man tot op de rand van de waanzin. Hij probeert uit te zoeken wat er met hem gebeurt is, maar dat verloopt niet van een leien dakje. Als je denkt dat je het verhaal door hebt, kijk dan nog maar eens.
Deze morgen, bij het lezen van mijn favoriete blogs stootte ik op deze post. Ineens realiseerde ik mij dat ik nog nooit van deze fotoblogs gehoord had. Zelfs het algemene concept van fotoblog was mij nauwelijks bekend. Ik wist natuurlijk wel dat het om een blog met foto’s ging, maar ik heb er mij nooit toe aangetrokken gevoeld. Tot daarstraks. Ik klikte eens op de links en *waauuw*. Een hele nieuwe wereld ging open voor mij. Ik heb ze meteen toegevoegd bij mijn links.
Maar bij deze drie is het niet opgehouden. Ik ben eens gaan grasduinen naar fotoblogs die de moeite waard zijn en daar is (voorlopig) dit lijstje uitgekomen. Ze staan niet noodzakelijk in volgorde van voorkeur.
- Tim Freh: Indrukwekkende foto’s over zeer uiteenlopende onderwerpen.
- Gekiekt: Een meer persoonlijke fotoblog
- Artur Eranosian: Mooie foto’s over vanalles en nog wat
- Broodjelicht: Over de gewone dingen des levens
- Hullabaloo: Architectuurfotografie
- Confessions of a photographer: Fotoblog van het jaar
- Fototoestanden: Over foto’s en fotografie
Welke hiervan blijvers zullen worden weet ik nog niet, maar ik weet ondertussen wel dat er in Vlaanderen voldoende fotografisch talent rondloopt. Ik wou dat ik het ook kon!
Het Wereldkampioenschap Wielrennen, de afsluiter van een geslaagd wielerjaar. Niet dus. Deze week zou, na de drie grote rondes, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix weer een sportief hoogtepunt moeten geweest zijn. Maar het enige waarover ze praten is weeral die vervloekte doping.
Wat is er tegenwoordig toch aan de hand met de wielerverslaggeving? Elke keer als er maar het minste gerucht is, komt het zo uitvergroot in de media dat je uiteindelijk wel bijna moet denken dat heel het peloton spuit en slikt. Ik ben nu al ettelijke jaren wielerliefhebber en ik ben altijd van mening geweest dat iemand onschuldig is tot het tegendeel bewezen is, maar nu weet ik het soms toch niet meer.
Wielrenners worden van alle sporters het meeste gecontroleerd op doping, maar zoals het er nu aan toe gaat is toch ook niet de goede manier. Ze worden bijna als beesten behandeld ipv als mensen. Als je betrapt wordt op doping mag je voor mijn part levenslang geschorst worden, maar tegenwoordig wordt elke dopingzondaar aan de schandpaal genageld en met allerlei vuiligheid besmeurd. Welkom terug in de Middeleeuwen!
Maar het imago van de wielersport wordt niet alleen beschadigd door de (vaak eenzijdige) verslaggeving en de dopinggevallen. Lees verder →
