Nostalgia voor ‘hooverphonic’

Een gratis optreden van Hooverphonic, daar zeg ik geen nee tegen. Het was de ideale gelegenheid om mijn gedachten even te verzetten na deze zware week. Aangezien het een exclusief optreden voor SAP Consultants was (ik ben er zelf geen, maar via via toch binnen geraakt), was het geen zaal vol fans en dat was wel te merken in het begin.

Ze begonnen met een onbekend nummer van hun nieuwe plaat ‘The President of the LSD Golf Club’, gevolgd door hun single ‘Expedition Impossible’ die de sfeer er al wat meer in bracht. Dan volgden nog 2 onbekende nummers en ‘Gentle Storm’, de nieuwe single. Tot dan vond ik het eigenlijk een beetje tegenvallen dat ze op zo’n exclusief optreden zoveel onbekende/nieuwe nummers speelden. Maar ze moeten hun nieuwe plaat uiteraard ook promoten. Na ‘Gentle Storm’ volgde weer een onbekend nummer (met een prachtige bassolo van Alex Callier), waarna de volledige band op Geike Arnaert en de pianist na het podium verliet. Met hun tweetjes brachten ze een sublieme, ontroerende versie van ‘Cry’ van Godley & Cream. Daarna kwam de rest er weer bij voor de volgende 2 nummers, gevolgd door ‘Jackie Cane’. En dan kondigde Alex Callier hun laatste nummer (al) aan, wat er uiteindelijk nog 2 bleken te zijn met een overgang van een onbekend nummer naar ‘Eden’. Op dat moment was de honger naar meer nog te groot om te kunnen spreken over een geslaagd concert. Het was goed geweest en er was weinig op aan te merken, maar de vele nieuwe/onbekende nummers gaven een gevoel van “was dit het nu?”.

Maar al snel werd duidelijk dat ze zelf goed over de setlist nagedacht hadden. Na een zeer korte pauze kwamen ze terug het podium op voor enkele bisnummers. Dit keer hadden ze wel heel het publiek mee op de tonen van Vinegar & Salt, Sometimes en Mad About You. Om af te sluiten speelden ze het eerste nummer van de avond nog eens, terwijl ze alle bandleden aan het publiek voorstelden. Zo werd het zeker een geslaagd optreden. Moet toch eens op zoek gaan naar de nieuwe cd.