Werkmens

Wat een leuke verassing deze morgen op de radio, Roos Van Acker neemt het over van Peter Van de Veire tot ze met Music for Life beginnen. Lang geleden dat ik haar nog eens op de radio gehoord had en ze zou dat beter meer doen. Al is haar verschijning op televisie uiteraard ook altijd de moeite waard. Ze is misschien niet zo geschift als PVdV, maar ze kent er toch ook wat van. Zelfs een interview met de nieuwe Miss België heeft ze probleemloos aangepakt, ook al spreekt ze geen Frans en de ander geen Nederlands. Om af te sluiten had ze zelfs nog Urbanus in de kast zitten en zijn wereldhit “Bakske vol met stro“.

Moest er ineens aan denken. Kleinkunst van Zjef Vanuytsel.

de nacht sluipt weg de lucht verbleekt
de schimmen vluchten zwijgend
en aan de verre horizon
begint de zon te stijgen
en daar trekt uit de nevel op
de klaarte van de dageraad
met in zijn schoot geborgen
de zotte morgen

de stad ontwaakt de eerste trein
breekt door de stilte en op zijn
signaal begint de wildedans der dwazen
de mens kruipt uit zijn ledikant
denkt aan zijn werk en met zijn krant
ijlt hij nog halfslaperig door de straten
de wereld herneemt zijn zotte zorgen
het ritme van de zotte morgen

nu kleurt de einder rood en valt
de kou zacht door de ramen
de stilte vlucht voor al’t lawaai
dat opstijgt uit de straten
en daar is dan de morgen weer
een schaterlach en elke keer
verdrijft hij zonder schromen
de nacht de dromen

de stad wordt wild en auto’s razen
door zijn poorten en de laatste
rust wordt uit zijn schuilhoek gedreven
vogels vluchten vol verdriet
uit zijn torens want hun lied
wordt nu door niemand meer begrepen
mensen lopen naast elkaar
een verre groet een stil gebaar
want alles wordt nu door de tijd gemeten
de wereld herneemt zijn zotte morgen
het ritme van de zotte morgen

maar’t land zelf slaapt zijn roes nog uit
diep onder’t loof verscholen
hier komt geen mens of geen geluid
d’oneindige rust verstoren
terwijl de stad nu raast en schreeuwt
de morgen zijn bevelen geeft
wordt hier bij’t ochtendgloren
de dag geboren

en ook de kinderen en de dwazen
blijven tussen de rozen slapen
ver en veilig geborgen
voor het ritme van de zotte morgen

Eindelijk is het mij gelukt om ’s morgens te vertrekken op het uur dat ik al twee maand in mijn hoofd heb, 6u45. Gevolg is nu dat ik om kwart na 7 al op mijn werk ben en ik dus in principe gedaan heb met werken om kwart voor 4. Maar vandaag gaat een lange dag worden aangezien ik van plan ben donderdag een paar uur minder te werken. Gevolg is nu ook wel dat (hoewel het nog niet te zien is) mijn gemiddelde snelheid een beetje omhooggegaan zal zijn.