Nostalgia voor ‘ontspanning’

Howla, al twee posts na de blogbecue en zelfs nog geen vermelding! Waar gaat dat naartoe? Geen verslag? Toch wel beste lezer, maar eerst moesten mij enkele andere dingen van het hart.

Eerst en vooral ere wie ere toekomt, merci Ntone voor de organisatie! (Dood)ziek en toch alles in orde gekregen, proficiat!

Door het afscheidsfeestje van Lucie voelde ik mij zelf ook geen honderd procent, maar dat was uiteraard volledig mijn eigen fout (of keuze, of toch dat verdomde bier?). Ook Pelle en Boskabout liepen er maar suf bij na een korte nachtrust. Maar het ging dus over de blogbecue en zelfs een korte nacht hield ons er niet weg, als dat geen motivatie is!

Aangezien de inschrijvingen ongeveer verdrievoudigd waren beloofde dit een totaal ander soort blogbecue te worden dan de vorige waar we met z’n allen rond de bbq pasten. Ik heb dan ook veel nieuwe mensen gezien, maar er veel te weinig leren kennen. Het ligt namelijk niet zo in mijn aard om bij een hoop vreemden te gaan staan en een conversatie te beginnen. Daarom heb ik een groot stuk van de avond met Greet (los haar is veel mooier), Myle, Zofie en Moeilijk Mens (graptje he ;-) ) doorgebracht.

Vlees en dessert was er in overvloed, wat resulteerde in veel te veel te eten, vooral van het dessert dan. Zelfgemaakte speculoos van Pelle, chocomousse met whisky van Manuel en uiteraard gemetste taart (met melkchoclade deze keer maar zeker niet minder lekker!) van Greet, het heeft gesmaakt.

Na het dessert was er tijd voor standup comedy die niet bij iedereen even goed in de smaak viel, maar Seppe Toremans was best wel goed. Dankzij hem en BBBart hebben we weer een nieuw onderwerp om over te bloggen. Iets met 4 personen en 1 touw. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Daarna ging er (spijtig genoeg) veel volk weg, maar met de overblijvers hebben we het nog gezellig gemaakt rond het vuur. Met een paar groene en rode vuilniszakken en hadden we een echte stakerspost gehad. En zoals altijd met een kleine groep draaien de gesprekken op het einde van de avond altijd rond seks. Deze keer was seks in de auto het favoriete onderwerp.

Nadat we nog even geholpen hadden om alles binnen te zetten, was het tijd om huiswaarts te keren. Nog eens merci Ntone voor de organisatie en tot de volgende keer!

Tags: | | |

Gisteren even rondgekeken op de site van Joker om te zien of er interessante aanbiedingen te vinden waren. Ik heb er 4 gevonden die ongeveer aansluiten bij wat ik volgend jaar graag zou doen. Daarvan zou ik er graag 2 effectief van doen.

  • Yellowstone: Een reis langs 4 nationale parken (Rocky Mountains, Mesa Verde, Canyonlands en Yellowstone). Ongetwijfeld een onvergetelijke en indrukwekkende natuurervaring.
  • Zuidwesten: Een verkenning van het Zuidwesten van de USA met naast verschillende nationale parken (Bryce Canyon, Grand Canyon) ook een bezoek aan Las Vegas en San Fransisco.
  • La Gomera: Een rondreis op een minder toeristisch eiland van de Canarische eilanden.
  • Andalusië: Twee weken cultuur en natuur in het zuiden van Spanje.

Alle 4 lijken ze mij meer dan de moeite waard en dat maakt de keuze alleen maar moeilijker. Momenteel gaat de voorkeur uit naar het Zuidwesten en La Gomera, maar dat kan nog veranderen. Alleszins ben ik van plan om de volgende jaren wat meer te reizen om zo mijn blik op de wereld een beetje te verruimen.

Mijn weekend was druk, maar eigenlijk ook weer niet. De avondactiviteiten zorgden er eigenlijk gewoon voor dat de dagen ineens heel kort waren.

Vrijdag begon het weekend met een eigen georganiseerd feestje. Het recept was eenvoudig:

  1. Neem een paar symphatieke bloggers van beide soorten
  2. Voeg een Vriendje en een huisgenoot toe
  3. Goed mengen
  4. Breng op smaak met een scheutje Mojito
  5. Laat even op temperatuur komen
  6. Voeg Weerwolf in rondjes toe tot de gewenste smaak is bereikt
  7. Geniet

Bedankt voor de gezellige avond iedereen!

Na een welverdiende nachtrust was het tijd om alles op te ruimen. Toch jammer dat je geen feestje kan geven zonder rommel achter te laten. Op een gezapig tempo ruimde ik alles op zodat het al snel tijd was om alles weer vuil te maken. A en S konden immers elk moment voor de deur staan om te komen eten. Ook huisgenoot N at mee. Na het eten begonnen we een spelletje Trivial Pursuit dat we spijtig genoeg niet helemaal konden afmaken omdat we naar een 70-80-90-fuif moesten. Ik heb ook nog de helft van het spel gemist omdat onze buurvrouw blijkbaar een panische angst voor spinnen heeft. Omdat haar vriend niet thuis was ben ik het harige beest maar even gaan vangen (insert tarzankreet).

Op de fuif was niet overdreven veel volk, maar desondanks was het wel een schitterend feestje. De vermoeidheid van de vorige avond was nergens meer te bespeuren zodat we moeiteloos tot het laatste liedje gebleven zijn. Gelukkig voor mij was A bob van dienst zodat we zonder ongelukken terug in Leuven geraakten.

Moe maar voldaan kroop ik om 6u in mijn bed om tegen half twee terug wakker te worden. Zo gaat het weekend snel voorbij natuurlijk. Na een heerlijke quiche/groententaart/… experiment van N was het tijd voor weer een koppel afleveringen van Lost 4. Kate is nog steeds even knap en de antwoorden laten nog altijd op zich wachten. En toen was het weekend weeral voorbij…

Net terug van de viering voor het 75 jarig bestaan van het Sportpaleis. Een gratis viering waarvan ik tickets heb bemachtigd via mijn papa (dank u).

Het was een gevarieerd programma waarin de belangrijkste gebeurtenissen in het Sportpaleis van de afgelopen 75 jaar in de verf werden gezet. Zo had je vroeger de zesdaagse van Antwerpen die elk jaar in de krokusvakantie gereden werd op de indoor wielerpiste van het Sportpaleis (overigens de reden waarvoor het gebouwd is). Vroeger waren er vooral sportevenementen met boksen, catch, worstelen en wielrennen. Maar ook toen al waren er regelmatig andere evenementen zoals (rol)schaatsshows en circus.

Het Sportpaleis is natuurlijk ook bekend van de twee grote tennistornooien die er plaatsv(i)(o)nden: het European Champions Championship (ECC) voor de mannen en de Diamond Games voor de vrouwen.

Het is pas sinds de Night of the Proms dat het Sportpaleis is uitgegroeid tot de muziektempel die het tegenwoordig is. Diezelfde Night of the Proms waren trouwens de redding van het Sportpaleis toen het zo goed als failliet was.

Het is dus een leerrijke avond geworden. Verder waren er ook nog optredens van De Kreuners, Soulsister, Milk Inc., Belle Perez, Clouseau en Natalia (die een hele strakke jurk aanhad).

Gisteren was het eindelijk zover, de langverwachte blogbeque!

Iets voor 4u belde ik aan bij Yab en Dries, die hadden aangeboden om te rijden vanuit Leuven. Zo moest ik voor 1 keer eens geen bob zijn en moest ik niet op het aantal mojito’s letten. Even later kwam ook de vierde passagier aan en zo vertrokken we richting Asse. Dankzij de uitermate vriendelijke GPS (die alstublieft zei als je moest afslaan!) vonden we ‘t Smiske zonder problemen. Het was een uiterst gezellige zaal, die omgetvoerd was van smidse (zoals de naam al enigzins deed vermoeden) tot een folk- en kunstencentrum.

Gastheer Ntone verwelkomde ons met open armen, terwijl ik toch enkele onbekende gezichten zag zitten. Maar dat werd snel opgelost bij de introductie. Bloggers zijn immers sociale mensen, die er niet voor terugdeinzen om nieuwe mensen te leren kennen. Met Maarten, Boskabout en Life is A Dance erbij was het gezelschap compleet.

Yab leerde ons mojito’s maken en Lucie nam het hele spektakel op met haar camera. Ondertussen was de bbq warm en stonden de (heerlijke) aperitiefhapjes al klaar. Daarna even een kijkje bij het gemeentehuis van Samson en Gert, waar we Manuel en Kleintje tegen het lijf liepen.

Toen we terug waren, was het tijd voor een nieuwe lading Mojito’s en begon de barbecue al op temperatuur te geraken. Even later zaten we dan ook met z’n allen gezellig binnen aan tafel waar ondertussen ook het haardvuur aan het knetteren was.

De avond kabbelde ondertussen rustig verder en de gesprekken waren bij momenten hilarisch. Rond een uur of tien was het eindelijk tijd voor het mysterieuze dessert dat Greet had klaargemaakt (en deze keer niet in de waterkoker, maar in de diepvries :-) ). Maar het was wel superlekker!

Ondanks de gezelligheid begon de vermoeidheid toch wel vrij snel toe te slaan bij mij (iets wat meestal wel gebeurd rond een haardvuur). Gelukkig was dat ook bij mijn reisgenoten het geval zodat we niet te laat terug richting Leuven trokken.

Een geslaagde avond met interessant gezelschap. Volgende keer ben ik zeker weer van de partij!

Gisteren weeral uitgenodigd op een trouwfeest van een collega, al het derde dit jaar (en binnenkort volgt er nog één). Toevallig was deze collega de broer van Dries en zo was ook Carolien van de partij, in haar nieuwe outfit, die trouwens zeer mooi was. Maar uiteraard stonden bruid en bruidegom in de schijnwerpers gisteren.

Nadat bruid en bruidegom de avond geopend hadden, hielden we er met onze groep de sfeer in, wat zeker niet onopgemerkt voorbijgegaan is. Zo heb ik nog enkele onverwachte kanten van enkele collega’s ontdekt. Maandag zal daar ongetwijfeld nog over gesproken worden.

H en W, het was een prachtig feest en bedankt voor de uitnodiging!

Tags: | |

De laatste tijd zijn hier niet echt interessante sutkjes verschenen, mijn excuses daarvoor. Ik beweer niet dat het hier vroeger zo interessant was, maar toen waren de meeste van mijn posts wel langer dan enkele woorden. Bij deze een nieuwe poging om iets (interessants) over mezelf te vertellen.

Ik ben een workaholic geworden. Een doorsnee dag ziet er zo uit:

  • 8u/8u30: Opstaan
  • 9u/9u30 – 18u/19u/20u: werken, werken, werken
  • 18u30/19u30/20u30: thuiskomen, eten, beetje tv kijken
  • 23u/0u: slapen

Veel vrije tijd schiet er meestal niet meer over dus. Maar het is interessant werk en ik doe het enorm graag. Overuren zijn niet betaald, maar hey we werken niet voor het geld maar voor de voldoening!

Ik probeer sinds een half jaar ongeveer elke week minstens 1 à 2 keer te sporten. Meestal ga ik lopen, maar sinds begin mei is daar ook fietsen bijgekomen. Als ik ga lopen bestaat mijn inspanning meestal uit 2 toeren van +- 6,5 km (waar ik vorige week dinsdag maar 1u10m voor nodig had). Bij het fietsen doe ik meestal een toer van 50 à 60 km. Gevolg is dat mijn conditie ondertussen terug op een aanvaardbaar niveau is en dat ik bijna 9 kilo ben afgevallen. Als exponent van deze training vertrek ik morgen voor een week naar de Alpen om te gaan fietsen. Het uiteindelijk doel is La Marmotte te doen, wat overeenkomt met de koninginnerit in de Ronde van Frankrijk. Of we er geraken kan je ongetwijfeld volgende week hier lezen.

Nog 1,5 dag weekend, nog 4 dagen werken en dan 16 dagen vakantie!

Op het programma staan 7 dagen fietsen in de Alpen, bbq bij AS en verhuizen.

Tags:

Dinsdagavond was het gezelligheid troef ten huize yab en Dries. Boskabout, Ntone, Bruno en mezelf hadden zich opgeofferd om Dries en Yab te helpen bij het opdrinken van de overschot Carlsberg van de blogmeet.

Ntone had naar goede traditie weeral een verassing bij in de vorm van aardbeien deze keer. Ze vielen zeker in de smaak. Hij heeft ook al een tipje van de sluier opgelicht voor de verassing van volgende keer, maar dat moeten jullie zelf maar ontdekken.

We hebben onder andere gehad over vreemde torens in Leuven, het gat van Yab, de prachtige titel van Ntone, IT, de tuin van het gebouw ernaast, de luchthaven van Zaventem…

Halverwege de avond hebben we (lees: Ntone) Lucie nog kunnen overtuigen om toch af te komen, al koste het toch nog enige moeite om haar te overtuigen. Al kwam ze wel enigzins beteuterd aan met het sleuteltje van haar fietsslot in twee stukken. Niets dat een snelle collecte bij de aanwezigen niet kon oplossen.

Bedankt iedereen voor de gezellige avond!

Net zoals de vorige keer stapte ik met een klein hartje binnen in de Moete. Zoveel mensen had ik vorige keer nu ook weer niet leren kennen, zodat ik niet goed wist wat ik er van moest verwachten. Maar onder het motto, als je niet buiten komt leer je nooit nieuwe mensen kennen, had ik mij ingeschreven en daar stond ik gisteren dan. Ik werd meteen verwelkomd door onze bevallige gastvrouw die ondanks haar ziekte nog altijd even enthousiast was, zodat ik mij meteen op mijn gemak voelde. Ook Lucie, Dries en Boskabout stonden er bij en ik viel meteen binnen in het gesprek met de mededeling dat ik blijkbaar samen met Dries zijn broer werk. Een kleine wereld soms.

Ondertussen passeerden de hapjes om de eerste honger te stillen en begon iedereen een beetje van plaats te veranderen. Zo kwam ik bij Sponzen Ridder en Daphne en Valéas terecht die het over honden hadden. Zo heb ik onder andere geleerd hoe je kan testen of een hond stress heeft, hoe slim die beesten eigenlijk wel zijn en dat Valéas een high five kan geven, al lukte dat precies toch niet zo goed gisteren.

Daarna was het tijd om aan tafel te gaan en ik moet zeggen dat de mensen van de Alma catering meer dan hun best hadden gedaan voor ons. Zowel de hapjes, de bbq als het dessert waren zeker de moeite. Tijdens het eten was ik terecht gekomen aan “de meisjestafel” met Lime, Vuur, Lucie, Kathleen en Life is a dance. Maar ook Antoon (die deze keer niets speciaals bij had) en Herman waren er om het evenwicht te herstellen. En nadat er een tafel was bijgeschoven zaten ook Manuel, Sponzen Ridder, Daphne en elischka bij ons.

We zaten net 2 minuten aan tafel of de eerste druppels kwamen uit de lucht. Gelukkig waren Manuel en Lucie bij ons die meteen de parasol openklapten zodat iedereen droog zat om van zijn eten te genieten. Als gespreksonderwerpen passeerden er paarse onderbroeken, natuurfilms, facebook, sociale contacten tussen de mensen tegenwoordig en Girl Geeks.

Toen het harder begon te regenen ging iedereen binnen staan voor het dessert en zo ging de avond rustig verder. Wel kwam er ineens een batterij fototoestellen te voorschijn die iedereen die het wou (en niet wou) op de gevoelige plaat vastlegde. Ook kwam er af en toe iemand langs met de vraag “Carlsberg, of seks met Lucie”. Ik hoop dat ze er vanaf geraakt zijn van hun vijf bakken. Maar de avond liep stilaan op zijn einde en toen bleek dat Kathleen niet meer zo gemakkelijk terug in het centrum geraakte, bood ik haar een lift aan  aangezien ik dezelfde richting uit moest en ik was ondertussen ook wel doodop.

Kortom, het was een geslaagde avond!