Werkmens

Student zijn, ik ga het toch wel hard missen besef ik nu. Ik dacht dat ik er al afscheid van genomen had, maar deze laatste onbezorgde week doet mij toch wel weer een beetje hunkeren naar het zalige studentenleven. Onbezorgd door het leven gaan, opstaan wanneer je zelf wilt en elke avond kunnen uitgaan tot de vroege uurtjes.

Maar je hebt natuurlijk ook nog de examens en het beperkte budget (voor de meesten toch). Al weegt dat toch niet op tegen al het plezier dat je daartussenin hebt.

Eigenlijk is student zijn een jaren durende vakantie met enkele maanden werk tussendoor.

Ik begin binnenkort dan wel te werken, maar ook het nieuwe academiejaar staat voor de deur. Zoals elk jaar gaat dat bij Wina vooraf door het Eerstejaarsweekend waarop de schachten elkaar en het aanwezige presidium leren kennen en hun eerste stapjes in het studentenleven zetten. Om de nieuwe lading schachten goed voor te bereiden op wat hun door het jaar te wachten staat, stond er (uiteraard) ook een cantus op het programma. Met 8 ouwzakken, 5 genodigden, 21 presidiumleden en 24 schachten hebben we er gisteren een zalig feestje van gemaakt. Ook een dikke proficiat aan het nieuwe cantustrio!

Daarnaast is het uiteraard ook het moment dat iedereen elkaar terugziet na drie maanden vakantie/tweede zit. Ook voor ons, ouwzakken, was het een vrolijk weerzien met elkaar en met het jonge geweld dat onze taak heeft overgenomen.

Naar aanleiding van deze post op de blog van JD ben ik sinds kort in gang geschoten om mijn todo-lijstje eens aan te pakken. Zo ben ik eindelijk eens begonnen aan een aantal zaken die al lang onder het stof waren terecht gekomen.

Eerst heb ik mijn todo’s gerangschikt van belangrijk naar minder belangrijk. Zo kwamen er een aantal zaken naar boven die nog moesten gebeuren voor Wina, meer bepaald voor de bedrijvendag. Ook een ander project voor Wina moest al lang af en hopelijk kan ik het resultaat daarvan morgen meenemen naar Eerstejaarsweekend (verrassing!).

Dan is er ook nog een langetermijnproject dat ik mij eens voorgenomen heb en dat er hopelijk ooit eens van komt. Zo ben ik van plan om een eigen LaTeX IDE voor Linux te schrijven met behulp van GTK+ als alternatief voor Kile voor Gnome gebruikers.

Ook moet ik dringend eens mijn computer opkuisen. Momenteel is de structuur ver zoek. Ik vind het meeste nog wel terug, maar vaak op heel vreemde plaatsen. Zo was ik onlangs op zoek mijn telenetfactuur die ik in pdf gezet had en (zo dacht ik althans) in de folder Telenet gezet had. Bleek dat ze tussen de slides van een vak van dit jaar stond. Gelukkig beschik ik hier over locate. En dan spreek ik alleen nog maar over mijn laptop, op mijn desktop is het waarschijnlijk nog een pak erger.

Om het met de woorden van Ivan Heylen te zeggen:

Hier zit ne werkmens, ne werkmens, ne werkmens
A zet a hier
Maar de lochting maakt toch vele goe
Patatten en tomatten op een roe
Hier zit ne werkmens, ne werkmens, ne werkmens
A zet a hier

Al is het nog niet echt waar. Mijn leven als werkmens begint pas over anderhalve week, maar ik kijk er wel al naar uit. Na vijf jaar studie wordt het toch stilaan tijd om aan het volgende hoofdstuk in mijn leven te beginnen. Op deze blog zal ik dan ook mijn ervaringen, frustraties enzoverder met jullie delen. Maar eerst nog even volop genieten van die laatste anderhalve week vakantie.

Vandaag heb ik wel nog de uitslag van mijn tweede zit gekregen, een 10, twee 14′en en een 15 wat een totaal van 64 percent geeft. Steil achterover viel ik bijna toen ik die punten zag, want ik had enkel bij mijn laatste examen het gevoel dat ik er zeker door was (dat zal dan wel de pessimist in mij geweest zijn).

Ondertussen heb ik ook mijn kot geruild voor een studio in Leuven. Ik ben er momenteel nog volop aan het intrekken en een thuis is het dus nog niet, maar dat komt nog wel. Zo komt er ook een einde aan het elke-week-met-de-vuile-was-naar-huis-gaan-leven en begint het zelfstandige leven. Al moeten ze thuis zeker geen schrik hebben dat ze mij nooit meer gaan zien.

En om mijn eerste post af te sluiten nog een quote uit 1 van de beste radioprogramma’s ooit (welk zal je zelf moeten uitzoeken): “Als ge da goe opvouwt wel!”