Eventjes proberen om de toekomst te voorspellen. Deze week zal er zo uitzien:
Tja, deadlines …
Studeren tijdens de Kerstperiode (vakantie is het niet meer), het lijkt wel blok. Nu mijn project gesloten is slijt ik mijn dagen bij Capgemini in Diegem on the beach. Om de tijd nuttig door te brengen heb ik besloten om te beginnen studeren voor Sun Certified Java Programmer. Om daar te graken moet je eerst een boek van om en bij de 1000 pagina’s doorworstelen die je alle finesses van Java en de Java API uitlegt. Daarna wacht je een examen waarbij ze er niet verlegen om zijn om de meest tricky dingen te vragen. Als je erin slaagt om 47 of meer van de 72 vragen (65%) juist te beantwoorden mag je je (met enige trots) Sun Certified Java Programmer noemen.
Het werd trouwens een keer tijd om een certificaat te halen, want dat was 1 van de mindere punten op mijn evaluatie. Later op het jaar hoop ik ook nog Sun Certified Java Developer te worden.
Vandaag trouwens ook nog positief nieuws gekregen over mijn evaluatie. Na de Round Table (zo noemt de vergadering waarop je geëvalueerd wordt) was ik voorgedragen voor promotie en vandaag heb ik te horen gekregen dat deze nu ook effectief is goedgekeurd. Leuke manier om je dag te beëindigen!
Het afgelopen jaar leek net een rit in een rollercoaster. Een rustig begin, dan een versnelling hoger, nog eentje hoger, een paar keer over kop, wilde en onvoorspelbare bochten, een laatste keer over kop, rustig uitbollen, tot stilstand komen.
Tot vorige week had ik nooit gedacht dat de rollercoaster dit jaar nog zou stoppen, maar maandag kregen we opeens een mailtje van onze project manager dat het project gesloten is tijdens de Kerstvakantie. Dit betekent dat ik tijdens die twee weken terug “on the beach” terechtkom in Diegem. On the beach wil zeggen dat je eigenlijk niets te doen hebt, maar je moet je wel nuttig zien bezig te houden.
Al enige tijd kijk ik eigenlijk een beetje weemoedig terug naar de tijd die ik in de eerste paar weken bij Capgemini op de beach gespendeerd heb en dat het eigenlijk toch wel een luxeleventje was. Daarom kijk ik nu al enorm uit naar de Kerstvakantie die ondanks geen verlof, toch wel een beetje vakantie zal zijn.
De voorbije week was echt doodgaan. Lange dagen op het werk en druk ’s avond, laat gaan slapen en vroeg opstaan, leven aan 300 km/u en weinig tijd om even stil te staan.
Het weekend zal ook niet meteen het meest relaxe zijn. Zaterdag naar IKEA om nog wat benodigdheden voor ons huisje te gaan halen en zondag al die benodigdheden in elkaar zetten en op zijn plaats zetten.
Waarschijnlijk zal het nog wel een tijdje duren vooraleer het terug rustiger wordt. Veel te doen hebben is goed, maar té veel is nooit goed.
Veel mensen verklaren mij waarschijnlijk zot, maar ik heb gisteren 15 uur gewerkt. Gisteren was het weeral deadline dus ging mijn team leader alles installeren op de testomgeving. De installatie verliep zonder problemen, dus leek het er op dat ik wel op tijd thuis zou zijn. Maar toen hij alles begon te testen bleek dat er hier en daar nog wel iets niet klopte. Op dat moment was het nog geen probleem, het waren allemaal kleine dingen die op korte tijd opgelost waren.
Maar toen kwam het. “Zeg Koen, dat doet hier toch maar iets vreemd. Als ik een A8 label wil afdrukken, neemt hij precies altijd het template voor het A6 label”. Bon, ik eventjes nagekeken waar dat template werd bepaald en daar zat inderdaad een fout. Met goede moed begon ik naar een oplossing te zoeken. Het was ondertussen al 17u gepasseerd en mijn uren zaten er dus eigenlijk al op. Maar het moest af dus bleven we nog even zoeken.
De oplossing leek trouwens niet zo heel moeilijk te maken. Gewoon het template mee in de view zetten zodat de webinterface het daar kan gaan ophalen. Het nadeel was wel dat elke aanpassing aan het view met de nodige voorzichtigheid moest gebeuren, want dat was 1 van de centrale views waarop de applicatie steunt. De klok tikte ondertussen genadeloos verder. Maar view aangepast, run applicatie, boem, error. Frans en Nederlands gevloek (mijn team leader is Franstalig) ging door de bureau. Een error die we nog nooit gezien hadden en die op zich niets te maken had met de aanpassing van de view, want als we de oude versie terugzetten kwam er nog steeds dezelfde error uit. Blijkbaar waren er problemen met het netwerk, waar we niks aan konden doen. Vanaf dan was het steeds een beetje gokken en soms kwam die error terug, maar andere keren verliep alles zonder problemen.
Maar ondertussen was ons probleem nog niet opgelost en dus bleef ik zoeken naar de oplossing. Wat ik ook leek te proberen, ik bleef die f*cking NullPointer krijgen. Dan maar back to basics dacht ik en dat bleek te helpen. Alles stap voor stap overlopen, overal wat prints gezet zodat ik iets meer feedback had en uiteindelijk de fout gelokaliseerd. De oplossing die er nu staat is heel vies, maar tegen deadlines kan je nu eenmaal niet winnen. We kuisen vandaag nog wel een beetje code op.
Toen de team leader alles geïnstalleerd had, was het ondertussen al 23u en helder nadenken was er al lang niet meer bij. Auto in, naar huis, nog eventjes naar de samenvatting van de voetbal gekeken en gaan slapen.
En vandaag ga ik pas na 10u werken en heel vroeg doorgaan.
Gisteren pas tegen half tien gaan werken met het idee om dan ook wat vroeger te stoppen om zo een beetje te compenseren voor de overuren van vorige week. Dan om half zeven merken dat je er nog altijd bent en dat je dat eigenlijk helemaal niet erg vind. Op zo’n moment besef je dat je graag werkt. Een workaholic ben ik nog lang niet, maar wie weet gebeurt dat ooit nog wel. Ik ben momenteel bezig met iets dat ik enorm graag doe en als je daar dan ook nog voldoening kan uithalen voel je je gewoon goed in je vel. Een paar overuren kunnen daar voorlopig dan ook niks aan veranderen.
Maar vandaag ben ik toch weer gewoon om 7u begonnen.
Vandaag was geen goede dag op het werk. Eerst heel de voormiddag vastgezeten op een probleem en het nog maar deels kunnen oplossen en daarna heel de namiddag samen met iemand anders naar een andere fout gezocht die we nog altijd niet hebben kunnen oplossen. En hij was er al van gisterennamiddag aan bezig. De frustratie was volop aanwezig vandaag en tegen het einde van de dag waren we allebei de wanhoop nabij. Hopelijk brengt morgen meer inspiratie.
Gisteren 8u werken, dan eventjes langs Cap voor een babbel met de Practice Manager en enkele anderen die samen met jouw begonnen zijn in oktober. Een glaasje wijn erbij om de informele sfeer te benadrukken en dan in toch wel licht beschonken toestand naar huis. Kortom, weer een fijne werkdag achter de rug!
Na de drukte van de voorbije weken beloofde deze week een rustige week te worden. Maar dat was buiten mijn werk gerekend blijkbaar. Tegen vrijdag moet het eerste deel van het project waar ik mee bezig ben immers voor het grootste stuk af zijn, zodat volgende week enkel nog wat testen moeten gebeuren voor de UAT die de week erop begint. Het komt er dus op neer dat ik de voorbije twee dagen al meer dan twee en een halve dag gewerkt heb. Maar eigenlijk vind ik dat helemaal niet erg. Ik doe mijn werk nog altijd graag en de deadline moet nu eenmaal gehaald worden, daar is geen ontkomen aan.
Buiten het werk valt er deze week dus inderdaad niet veel te beleven hier, want er is momenteel gewoon geen tijd voor. Na een dag van 10u of meer heb je namelijk liever wat rust dan aan al de drukte van een fuif of op café gaan. Het verlengd weekend zal volgende week dan ook dubbel deugd doen waarschijnlijk!
06:00: biep, Biep, BIep, BIEp, BIEP… Opstaan!
07:15: Aankomen op het werk en merken dat er nog veel werk is dat af moet tegen ’s avonds. Deadlines zijn niet plezant.
12:15: Middagpauze overslaan om toch maar niet te lang moeten overwerken.
17:00: Alles lijkt te werken, sneller dan verwacht. De pessimist in mij zegt dat dit niet kan en begint enkele tests uit te voeren.
17:15: Mmm, er rolt hier niks uit de printer en volgens de log file zou dat wel moeten gebeuren … De persoon die het geconfigureerd heeft is al naar huis 
17:30: Ik leg uit aan de team leader en manager dat er niks uit de printer rolt en laat ze de log zien. De volledige flow van SAP via webservice naar database naar output directory werkt zonder problemen. Ze gaan akkoord met mijn argumenten en ik moet maandag maar eens naar de configuratie van de printer kijken met die persoon.
17:35: Deadline gehaald, stress vloeit weg, vermoeidheid slaat toe, overheersend gevoel is JEUJ!! *juicht en maakt een sprongetje* Maar de dag is nog lang niet gedaan..
18:07: Thuiskomen, ff crashen, paar blogs lezen, douchen, kostuum aandoen en terug vertrekken.
19:07: Date S ophalen en naar haar tante rijden om te gaan eten (en het was goed!). Na het eten maakt S zich klaar terwijl ik mij bezighoud met het nuttigen van een paar doses caffeïne om terug wakker te worden.
21:34: S is klaar, op naar het galabal dus. De tante van S is zo vriendelijk om ons te willen brengen.
22:30: Aankomst op het galabal. Let’s get the party started!
–Ergens hier begint zaterdag –
05:04: Moe, niet nuchter, maar voldaan crash ik (eindelijk) in mijn bed.
13:53: Opstaan!
Werkmens ©2007-2008 All Rights Reserved. Using WordPress 2.9.2 Engine
