Werkmens

Gisteren 8u werken, dan eventjes langs Cap voor een babbel met de Practice Manager en enkele anderen die samen met jouw begonnen zijn in oktober. Een glaasje wijn erbij om de informele sfeer te benadrukken en dan in toch wel licht beschonken toestand naar huis. Kortom, weer een fijne werkdag achter de rug!

Dinsdag was het weer tijd voor de jaarlijkse Discussion and Dinner van Capgemini. Als student ben ik er nooit naartoe geweest, maar het leek me wel leuk om eens aan “de andere kant” van de tafel te zitten. Los daarvan maak ik gewoon graag reclame voor Capgemini, want sinds ik er werk heb ik mij nog geen moment verveeld, integendeel zelfs.

Het concept van de avond is heel simpel. Eerst wordt Capgemini als bedrijf voorgesteld, dan wordt het jaarlijkse thema aangebracht en dan stellen de aanwezige werknemers (klinkt formeel, ni?) zich voor. Daarna verdelen wij ons onder de studenten en tussen de gangen door wisselen wij van tafel zodat de studenten met zoveel mogelijk van ons kunnen praten. Dit jaar was het thema Technovision 2012 wat een algemene voorspelling van de evolutie van de technologiemarkt inhoudt en wat de visie van Capgemini daarop is (met de vraag of Capgemini eigenlijk wel een visie daarop nodig heeft).

Maar de studenten komen natuurlijk niet voor een paar presentaties, maar voor het (gratis) eten daar mogen we eerlijk in zijn. Het eten zorgt ook voor de informele sfeer die bij Capgemini steeds aanwezig is en waar we terecht trots op zijn. Tijdens het eten kwamen uiteraard eerst de standaard vragen als “Hoeveel verdient da?”, “Wa voor auto krijgt ge?”, “Wa voor job doet ge?”, “Waarom zou ik bij Capgemini moeten komen werken?” naar boven. Maar naarmate de avond vordert veranderen de gesprekken steeds meer van een vraag-antwoord gesprek naar een echt gesprek waarin anekdotes natuurlijk niet ontbreken. Soms was het wel grappig om al die vragen die je vorig jaar allemaal zelf hebt gesteld nu eens zelf te moeten beantwoorden. Maar zoals ik in het begin al zei, reclame maken voor Capgemini doe ik maar al te graag. Nu is het alleen maar afwachten of er veel van de aanwezigen ook komen soliciteren en aangenomen worden.

Sorry voor het roepen, maar IK HEB PROMOTIE GEKREGEN!!

*maakt een sprongetje*

Vorige week dinsdag stond het eerste Capgemini Café van het jaar op het programma. Het concept is heel eenvoudig. Iedereen komt na hun werkdag naar Diegem om gezellig samen te zijn met een drankje en een hapje.

Ik had afgesproken met SdB om haar onderweg op te pikken, want ze gaat tegenwoordig met de bus tot in Brussel en kon niet zo gemakkelijk tot in Diegem geraken. Omdat het de eerste keer is dat we zoiets meemaakten, wisten we niet goed wat er van te verwachten, maar we gingen er wel van uit dat er wel iets deftig te eten zou zijn aangezien het gepland was tussen 17u en 20u. Met enige honger kwamen we dan ook in Diegem aan. Er was niet overdreven veel volk, maar dat was ook niet echt nodig. Het was tof om iedereen nog eens terug te zien, aangezien we allemaal terecht zijn gekomen op verschillende projecten en we elkaar dus bijna nooit meer zien. Met ‘we’ bedoel ik vooral de Young Professionals van oktober, maar ondertussen heb ik uiteraard al wel een heleboel andere mensen leren kennen. Ondertussen werd de honger toch wat erger, maar gelukkig waren er ook hapjes. Hoewel het niet echt veel was, kon het mijn ergste honger toch wel stillen.

Om 19u had ik nog een meeting met mijn people manager/counselor en enkele andere YP’s over onze evaluatie op het einde van de maand. We kregen te horen hoe een evaluatie in zijn werk gaat en wat we allemaal moeten voorbereiden tegen dan.

Daarna begaven ons terug onder de mensen om aan onze sociale contacten te werken. Aangezien de honger nog niet helemaal gestild was, kwamen we met een paar mensen op het idee om kebab te gaan eten in Leuven. Na een lange discussie over welke kebab en een korte rit naar Leuven zaten SdB, TiC, ToC en ikzelf dus met ons avondeten in onze handen aan een tafeltje in de Ali Baba. Na het eten gingen we nog gezellig samen op café aangezien we toch op de Oude Markt waren. We waren met vier en kwamen op het idee om te kaarten. Zo hebben we aan SdB de kunst van het Wiezen geleerd. Maar aan alle mooie liedjes komt een einde en zo liep ook deze avond stilaan op zijn laatste benen. We namen afscheid en kropen niet al te laat in ons bed aangezien we de volgende dag moesten gaan werken.

Gisteren was het dan zover, het langverwachte verjaardagsfeest van Capgemini in Tour & Taxis. De avond begon om 19u met een receptie dus vertrokken we (SdB, AS, KB en ik) rond half zeven hier in Leuven zodat we normaalgezien iets na 19u daar zouden zijn. Normaalgezien … Het eerste deel van de weg was geen probleem: E40 tot in Brussel, Wetstraat tot op kleine ring, kleine ring volgen tot aan het water en dan naar rechts richting Tour & Taxis. Maar na enkele minuten hadden we door dat we verkeerd zaten langs het water. Er was geen Tour & Taxis te zien. KB ging het dan maar vragen aan enkele voorbijgangers en bleek dat het de andere richting uit was aan het water (links ipv rechts). Tot zover het vertrouwen in de routeplanners. Zo kwamen we na ruim een uur uiteindelijk toch aan op onze bestemming. Net op tijd om de toespraak van de CEO van Capgemini Belgium te horen.

Lees verder →

De namiddag werd eigenlijk gevuld door 1 heel lange presentatie van 14u tot aan het eten rond 18u. Er werden ons nog enkele paden binnen Capgemini uitgelegd en enkele tools die we zeker eens moesten uitgetest hebben. Tijdens de koffiepauze kon iedereen elkaar nog eens spreken, want een groot deel van de Young Professionals zit al op projecten bij verschillende klanten en niet meer in Diegem. Ook tijdens het eten werd het een gezellig weerzien. Daarna was het tijd voor een meer ontspannen deel met een quiz in verschillende groepen. Als laatst opdracht van de quiz moesten we met 100 papieren een zo hoog mogelijke toren bouwen. Ons groepje strandde op de 2e plaats met de pyramide en de 6e plaats (op 10) in het totaal. Maar het was uiteraard maar een ludieke bedoening. Zo, het was eens een leuke afwisseling, maar morgen gaan we weer verder met het gewone werk.

Een kakafonie van geluid…

Wat gebeurde er?

Het einde van de wereld?

Gelukkig slechts het einde van een tijdperk.

Gelukkig slechts het begin van degrotepetervandeveireochtendshow.

Gelukkig het begin van een nieuw tijdperk.

Het verslag van een week vol met informatie, presentaties, nieuwe mensen leren kennen, (heel) veel eten, sfeer en teambuilding.

Lees verder →