Het is hier de afgelopen twee weken nogal stil geweest, doodstil zelfs en daar waren verschillende redenen voor.
Ten eerste is het momenteel zo druk op het werk dat ik vaak heel lange dagen doe en dan heb ik ’s avonds niet echt meer veel zin om nog aan mijn computer te zitten om een blogpost te schrijven. Ik weet wel dat je blogposts kan programmeren om op een gekozen tijdstip te verschijnen, maar dan moet je eerst de tijd hebben om ze te schrijven.
En dat is meteen de tweede reden waarom het hier zo stil was. Als ik dan eens op tijd thuis was, was dat meestal juist omdat er iets gepland was ’s avonds. Dit jaar is voor mij een soort van overgangsjaar geworden tussen het studentenleven en het leven als werkmens. Dus als er iets te doen was van Wina, was ik nog vaak van de partij. Zo ook de laatste weken dus waarin de laatste activiteiten van het jaar op het programma stonden. De laatste cantus, laatste bar, … Maar nu is het voorbij. Jullie zullen mij nog wel zien ginder, maar het zal nog maar sporadisch zijn en zeker niet zo vaak als dit jaar.
De derde en laatste reden is dat er eigenlijk gewoon niet zoveel interessants te vertellen was. Er zijn wel een aantal dingen gebeurd zoals Leuven in Scène (waar al veel over verteld is en ik kan alle positieve reacties alleen maar bevestigen), het breken van mijn record op de meirondjes van Wina, het eindelijk stabiel krijgen van mijn computer, de zomer die in het land is gekomen (waardoor ik liever buiten was dan binnen achter mijn computer), … Maar ik vond het allemaal niet zo wereldschokkend om het met jullie te delen.
Ondertussen ben ik wel terug aan iets begonnen wat ik lang geleden al ging maken, maar dat een beetje is blijven liggen door omstandigheden. Binnenkort hopelijk meer hierover.
Maar er is terug leven hier en hopelijk kan ik terug wat meer posts schrijven om jullie op de hoogte te houden van wat er in mijn leven zoal gebeurt momenteel.
Omdat er hier de afgelopen tijd weinig actie geweest is, wil dat niet zeggen dat ik niet geprobeerd heb om een beetje op de hoogte te blijven van wat er in het Vlaamse blogland gepost is. Een selectie!
Uiteraard zijn er nog veel meer interessante dingen de revue gepasseerd samen met een aantal stokjes, maar om ze allemaal op te sommen heb ik meer dan een volledige blog nodig vrees ik.
Je feedreader een week verwaarlozen zorgt blijkbaar voor een exponentieel groeiende berg aan posts die je nog moet lezen. Misschien heb ik er donderdag en vrijdag meer tijd voor als ik verlof heb. Tot dan zal de berg alleen nog maar aangroeien vrees ik. Maar ongetwijfeld zal ik weer een aantal zeer interessante dingen te weten gekomen zijn na het beklimmen van deze berg.
Voor de rest heb ik meer dan genoeg beleefd om er enkele posts aan te besteden, enkel de tijd om ze te schrijven ontbreekt momenteel. Hopelijk geeft mijn verlof mij een beetje ademruimte in deze drukke tijden. Al zal dat met de komende kiesweken in Leuven waarschijnlijk niet echt het geval zijn.
Na alle drukte van de voorbije week is het eindelijk weekend. Eindelijk…
Ik heb niets tegen drukte, maar het moet wel nog menselijk blijven. Natuurlijk heb ik voor een aantal van de activiteiten van voorbije week zelf gekozen, maar toen die vastgelegd werden leek het allemaal nog zo ver weg. Deze week deed mij terugdenken aan alle drukke weken als actief presidiumlid van Wina met het verschil dat ik nu overdag wel moet gaan werken. Het weekend heb ik dan ook bewust vrij gehouden. Uitslapen kan toch zo zalig zijn…
Het eerste dat op mijn agenda stond was mijn blogachterstand (als dat een bestaand woord is) in te halen (bijna 300 ongelezen berichten in Google Reader). Zo heb ik gemerkt dat ik nog een stokje heb liggen dat ik later wel eens zal oprapen en heb ik iets nieuw ontdekt wat ik niet direct door had. Het tweede was dit berichtje schrijven en nu wordt het tijd om te gaan eten. Later volgt er nog meer.
Persoonlijk was gisteren geen topdag met mijn ziekte, maar voor deze blog wel. Gisteren zijn er voor het eerst meer dan 200 pageviews geweest (206 om precies te zijn), door 42 unieke bezoekers. Dat levert een gemiddelde van ongeveer 5 pageviews per bezoeker. Blijkbaar vinden jullie het hier interessant genoeg om nog terug te komen ook. Daarnaast is de RSS-feed ook nog eens 85 keer opgevraagd. Het doet deugd om te zien dat jullie blijven komen en geeft me alleen maar meer motivatie om te blijven bloggen.
Even positieve reclame maken voor een mooi initiatief van twee meisjes.
Iedereen ergert zich wel eens aan iets. Sommigen voelen dan de onweerstaanbare drang om dit op 1 of andere manier te uiten. Door zich kwaad te maken, door er over te praten tegen andere mensen die er niets mee te maken hebben of door er (in deze tijden van internet voor iedereen) over te bloggen. Zelf heb ik er mij ook al menigmaal schuldig aan gemaakt. Maar deze week ga ik proberen enkel positief te bloggen, dank zij dit prachtige initiatief (als dat al niet positief is).
