Na alle drukte van de voorbije week is het eindelijk weekend. Eindelijk…
Ik heb niets tegen drukte, maar het moet wel nog menselijk blijven. Natuurlijk heb ik voor een aantal van de activiteiten van voorbije week zelf gekozen, maar toen die vastgelegd werden leek het allemaal nog zo ver weg. Deze week deed mij terugdenken aan alle drukke weken als actief presidiumlid van Wina met het verschil dat ik nu overdag wel moet gaan werken. Het weekend heb ik dan ook bewust vrij gehouden. Uitslapen kan toch zo zalig zijn…
Het eerste dat op mijn agenda stond was mijn blogachterstand (als dat een bestaand woord is) in te halen (bijna 300 ongelezen berichten in Google Reader). Zo heb ik gemerkt dat ik nog een stokje heb liggen dat ik later wel eens zal oprapen en heb ik iets nieuw ontdekt wat ik niet direct door had. Het tweede was dit berichtje schrijven en nu wordt het tijd om te gaan eten. Later volgt er nog meer.
Heeft er iemand een paar dagen tijd op overschot? Ik heb er momenteel enkele tekort.
Druk op het werk, druk buiten het werk.
Het zal hier deze week dus vrij stil zijn waarschijnlijk en dan komt daar nog al de achterstand van alle nieuwe blogs die ik tegenwoordig ben beginnen lezen bij.
Maar we blijven positief en hopen dat de drukte binnenkort wat minder wordt.
Na zeven weken is De Student terug in het straatbeeld van Leuven te vinden. Na zes weken hard werken en 1 week welverdiende vakantie is De Student terug begonnen met zijn dagtaak: (uit)slapen, les volgen/brossen en feesten. Samen met Zijn soortgenoten maakt Hij de straten van Leuven weer (on)veilig. Gedaan met de rust voor de werkmens. Zoals de straten de voorbije weken er uitgestorven bij lagen, zo gonzen ze nu van de activiteit. Geen moment stilte meer.
Maar de werkmens heeft helemaal niets tegen de drukte. Als de drukte te veel wordt ontsnapt de werkmens immers naar zijn eigen plekje om een berichtje te schrijven in zijn dagboek, ver weg van De Student. Maar soms zoekt de werkmens ook de drukte van De Student op. Soms kriebelt er weer iets vanbinnen in de werkmens dat hem naar buiten jaagt, de drukte in. Want als het kriebelt, moet je naar De Student. Alleen Hij heeft de juiste middelen om de werkmens te kalmeren.
Soms kriebelt het echter zo hard dat de werkmens voor een kalmeermiddel van lange duur kiest. Een middel dat enkele weken lang werkt. Zo heeft de werkmens terug het gevoel dat hij vroeger had, het onbezorgde gevoel van De Student. Maar de werkmens weet ook dat dit middel niet eeuwig werkt en hij bereidt zich al voor op de ontwenningsverschijnselen ervan. De kriebel zal tijdens die periode bijna ondraaglijk zijn en de werkmens zal zijn beste krachten moeten bovenhalen om de kriebel in te tomen.
Gelukkig weet de werkmens ook dat de kriebel steeds minder zal worden en uiteindelijk zal stoppen. Maar zolang de kriebel er nog is zal de werkmens blijven terugkeren naar de drukte, want het is zo gezellig in die drukte.
