Een verlengd weekend is altijd meegenomen, maar sinds ik werk kijk ik er precies meer naar uit dan anders. Het is momenteel zo druk op het werk dat het enorm goed kan doen om eens 4 dagen te doen waar je goesting in hebt. Vier dagen zonder stress. Vier dagen (min of meer) uitslapen. Vier dagen relaxen. Vier dagen vanalles doen wat al lang ligt te wachten.
Donderdag was een verloren dag, want de alcohol van woensdag was nog niet helemaal verwerkt tijdens de te korte nacht. Nog zo’n fenomeen dat er is bijgekomen, de dag voor een verlengd weekend/verlofdag nog eens de student uithangen en tot in de vroege uurtjes weggaan. Maar blijkbaar kan ik er ondertussen al een pak minder goed tegen dan vroeger. Als student kon ik gemakkelijk een paar dagen achtereen laat uitgaan zonder er al te veel last van te hebben. Tegenwoordig heb ik echt serieuze katers als ik ben weggeweest. Het zal de leeftijd zijn zeker…
Vrijdag eindelijk eens voldoende kunnen slapen en daarna op zoek gegaan naar een kadootje voor L die maandag verjaart. De zoektocht was moeilijker dan verwacht zodat het resultaat vrij mager was (lees: nog niets gevonden). Daarna nog eens naar huis, zodat ze daar ook nog weten wie ik ben.
Vandaag ga ik mijn zoekgebied voor een kadootje verleggen van Leuven naar Mechelen. Het zal met iets meer succes al gisteren moeten worden, of ik zal niets hebben. Verder ga ik ook mijn koersfiets eens van onder het stof halen en hem een serieuze poetsbeurt geven. De zomer staat immers voor de deur en dat betekent dat er weer gefietst kan worden. Vooral nu ik precies weer een beetje last begin te krijgen van mijn knieën door mijn wekelijkse looptraining. Omdat de conditie op peil begint te komen begin ik ook weer sneller te lopen, wat dan weer belastender is voor de knieën. Dan maar een iets minder belastende sport nemen om de conditie te onderhouden.
Morgen ga ik dan mijn pas gekuiste koersfiets alweer vuilmaken met de eerste fietstocht van het jaar. Waar het naartoe zal gaan weet ik niet, maar het zal zeker en vast een beetje afzien worden. Het is niet omdat het de eerste keer van dit jaar is, dat er geen uitdaging bij mag zijn. Al zal het waarschijnlijk niet op onbekende wegen gebeuren. ’s Avonds staat dan het verjaardagsfeestje van L te wachten, waarvoor ik hopelijk nog een kadootje kan vinden.
Mijn dagen zijn dus nog wel vol genoeg, maar het gejaagde van een gewone werkweek is er gelukkig niet bij. Al zal het toch weer veel te snel maandag zijn vrees ik.
