Werkmens

Mijn weekend was druk, maar eigenlijk ook weer niet. De avondactiviteiten zorgden er eigenlijk gewoon voor dat de dagen ineens heel kort waren.

Vrijdag begon het weekend met een eigen georganiseerd feestje. Het recept was eenvoudig:

1. Neem een paar symphatieke bloggers van beide soorten
2. Voeg een Vriendje en een huisgenoot toe
3. Goed mengen
4. Breng op smaak met een scheutje Mojito
5. Laat even op temperatuur komen
6. Voeg Weerwolf in rondjes toe tot de gewenste smaak is bereikt
7. Geniet

Bedankt voor de gezellige avond iedereen!

Na een welverdiende nachtrust was het tijd om alles op te ruimen. Toch jammer dat je geen feestje kan geven zonder rommel achter te laten. Op een gezapig tempo ruimde ik alles op zodat het al snel tijd was om alles weer vuil te maken. A en S konden immers elk moment voor de deur staan om te komen eten. Ook huisgenoot N at mee. Na het eten begonnen we een spelletje Trivial Pursuit dat we spijtig genoeg niet helemaal konden afmaken omdat we naar een 70-80-90-fuif moesten. Ik heb ook nog de helft van het spel gemist omdat onze buurvrouw blijkbaar een panische angst voor spinnen heeft. Omdat haar vriend niet thuis was ben ik het harige beest maar even gaan vangen (insert tarzankreet).

Op de fuif was niet overdreven veel volk, maar desondanks was het wel een schitterend feestje. De vermoeidheid van de vorige avond was nergens meer te bespeuren zodat we moeiteloos tot het laatste liedje gebleven zijn. Gelukkig voor mij was A bob van dienst zodat we zonder ongelukken terug in Leuven geraakten.

Moe maar voldaan kroop ik om 6u in mijn bed om tegen half twee terug wakker te worden. Zo gaat het weekend snel voorbij natuurlijk. Na een heerlijke quiche/groententaart/… experiment van N was het tijd voor weer een koppel afleveringen van Lost 4. Kate is nog steeds even knap en de antwoorden laten nog altijd op zich wachten. En toen was het weekend weeral voorbij…

Mijn weekend in enkele woorden:

• halve dag verlof
• cantus
• weerzien
• bier
• weinig slaap
• douchen
• autorijden
• weerzien
• prachtige trouwmis
• prachtige trouwjurk
• heerlijk trouwdiner
• schitterend trouwfeest
• T en S
• weinig slaap
• vermoeidheid

The good:

• Gaan eten en drinken op kosten van het werk
• Duvelnight in het RC achteraf
• Verlengd weekend
• Tijd om een paar dingen te doen die hier al even liggen te wachten
• De Wina BBQ
• Uitslapen
• De Album 100 van StuBru

The bad:

• Kater
• Hoofdpijn
• Moe
• Nog niet helemaal kunnen uitslapen

The ugly:

• dit mag je zelf aanvullen

Niet vergeten: Maandag moet je niet gaan werken/naar school

Maandag heb ik mijn eerste dag verlof van het jaar (nieuwjaar niet meegerekend) en die is meer dan welgekomen. Een dagje doen waar je zin in hebt zonder de stress van het werk, zalig toch? Een normaal weekend zit immers vaak al vol genoeg zodat uitrusten er nooit echt helemaal bij is. Er zal hier maandag dan ook niet veel activiteit zijn.

Na alle drukte van de voorbije week is het eindelijk weekend. Eindelijk…

Ik heb niets tegen drukte, maar het moet wel nog menselijk blijven. Natuurlijk heb ik voor een aantal van de activiteiten van voorbije week zelf gekozen, maar toen die vastgelegd werden leek het allemaal nog zo ver weg. Deze week deed mij terugdenken aan alle drukke weken als actief presidiumlid van Wina met het verschil dat ik nu overdag wel moet gaan werken. Het weekend heb ik dan ook bewust vrij gehouden. Uitslapen kan toch zo zalig zijn…

Het eerste dat op mijn agenda stond was mijn blogachterstand (als dat een bestaand woord is) in te halen (bijna 300 ongelezen berichten in Google Reader). Zo heb ik gemerkt dat ik nog een stokje heb liggen dat ik later wel eens zal oprapen en heb ik iets nieuw ontdekt wat ik niet direct door had. Het tweede was dit berichtje schrijven en nu wordt het tijd om te gaan eten. Later volgt er nog meer.

Vreemd toch hoe tijd zich gedraagt. Soms vliegt hij voorbij, somst kruipt hij voorbij, maar hij lijkt altijd in je nadeel te werken. Op de momenten dat je een deadline moet halen gaat hij te snel en als je je verveelt gaat hij te traag. Nu is het natuurlijk niet de tijd die sneller of trager gaat, maar ons tijdsgevoel dat ons voor de gek houdt.

Als werkmens is mijn tijdsgevoel toch wel serieus veranderd. Ten eerste is mijn bioritme helemaal veranderd/aan het veranderen. Waar het nu bijna elf uur ’s morgens is en ik al ongeveer 5u wakker ben, kwam ik tot voor zes weken meestal niet voor 12u ’s middags uit mijn bed. Zo vond ik het vroeger dan ook geen probleem dat er al een halve dag voorbij was toen ik opstond en er dus niet meer zoveel tijd over was als ik nog naar de winkel moest ofzo. Als ik nu in het weekend pas opsta na 10u heb ik echt het gevoel dat ik een halve dag kwijt ben. Zoals ik reeds aanhaalde voelt het zelfs al vreemd als ik pas naar het werk vertrek als het al licht is.

Daarnaast heb je gewoon veel minder tijd buiten je werk en zitten de eerste uren na mijn werk meestal ook vrij vol met vanalles. Die uren lijken dan ook steevast voorbij te vliegen. Maar ook op mijn werk gaat de tijd soms snel en soms traag voorbij, afhankelijk of ik met iets interessant bezig ben of niet.

Kortom, tijdsgevoel kan iets heel misleidend zijn.

Zalig toch zo’n verlengd weekend. Als werkmens apprecieer je het nog harder dan als student. Optimaal profiteren van de schaarse vrije dagen die je hebt.

Donderdag was het een dagje uitslapen na een zalige Winabar en aangezien alles toe was voor de rest gewoon niks doen.

Vrijdag eindelijk eens tot in de bank geraakt om een nieuwe Visakaart aan te vragen en nog een paar boodschappen gedaan die nodig waren.

Ik ben ook nog eens een weekend naar huis gegaan, dat was ook al weer even geleden. Zaterdag heb ik gevuld met het halve eerste seizoen van Battlestar Galactica dat ik mij vrijdag aangeschaft had (samen met het tweede).

Zondag ben ik met SS naar de boekenbeurs geweest dankzij de gratis kaarten die mijn moeder gekregen had van de uitgeverij waarvoor ze een handboek biologie aan het schrijven is. Rond half elf waren we in Antwerpen en was er nog parkeerplaats genoeg in de buurt en ook binnen viel het nog goed mee met de drukte. In de voormiddag hebben we de grote hal gedaan die bijna voor de helft gevuld was met de Standaard Uitgeverij. Hier heb ik ook mijn enige aankoop gedaan, de dvd van Basic Instinct waar ik al vrij lang naar op zoek was. Na een hotdog en een gedeelde smos gingen we verder met de andere 3 hallen waarin SS vond wat ze nodig had en nog een cadeautje kreeg van mij, een kalender van Bon Jovi. Rond 3 uur hadden we alles wel gezien en keerden we huiswaarts, de parking stond ondertussen meer dan vol. Toen ik thuis was bleken mijn tante en nonkel op bezoek te zijn die juist terug waren van een reis naar Slovenië. Daarna was het weeral tijd om terug naar Leuven te gaan.

Vandaag is het vrijdag, want morgen begint het weekend!

Ik begin binnenkort dan wel te werken, maar ook het nieuwe academiejaar staat voor de deur. Zoals elk jaar gaat dat bij Wina vooraf door het Eerstejaarsweekend waarop de schachten elkaar en het aanwezige presidium leren kennen en hun eerste stapjes in het studentenleven zetten. Om de nieuwe lading schachten goed voor te bereiden op wat hun door het jaar te wachten staat, stond er (uiteraard) ook een cantus op het programma. Met 8 ouwzakken, 5 genodigden, 21 presidiumleden en 24 schachten hebben we er gisteren een zalig feestje van gemaakt. Ook een dikke proficiat aan het nieuwe cantustrio!

Daarnaast is het uiteraard ook het moment dat iedereen elkaar terugziet na drie maanden vakantie/tweede zit. Ook voor ons, ouwzakken, was het een vrolijk weerzien met elkaar en met het jonge geweld dat onze taak heeft overgenomen.